Side en Alanya: amfitheater, tempel van Apollo en een paar dagen rust



Omdat we pas ’s avonds laat in Side aankwamen, hebben we die dag Side niet meer bekeken. Dat deden we ’s ochtends voordat we naar Alanya reden. Side is al een paar duizend jaar oud en sporen van het verleden zijn nog volop aanwezig.

Alweer het grootste amfitheater?

We zijn begonnen in het amfitheater van Side. Met plaats voor 15.000 mensen was dit één van de grotere amfitheaters in de oudheid. Het valt op dat bij elk amfitheater waar we komen, er een bordje hangt waarop staat dat dit hét grootste amfitheater uit de oudheid in Turkije is. Volgens mij kan er maar één de grootste zijn! Die in Efeze was sowieso een stuk groter.

Het podium van het amfitheater in Side bestond uit meerdere verdiepingen. Na het amfitheater zijn we naar andere opgravingen geweest en zijn we tenslotte via de haven naar de tempel van Apollo gewandeld. De tempel van Apollo is erg indrukwekkend. Hij staat op een klif in de zee en staat nog fier overeind. We zijn verder gelopen via de haven en hebben nog een tijdje rondgedwaald alvorens de auto op te zoeken en naar Alanya te rijden, onze volgende bestemming.

Gratis workouts

We hadden super veel zin in Alanya omdat we een paar dagen rust hadden en heerlijk van zon, zee en strand gingen genieten! Uiteraard zouden we eerst Alanya bezichtigen, want ook hier was genoeg te zien.

Alanya heeft een mooie oude stad die op een berg gebouwd is met stadsmuren zowel boven als beneden en een uitkijktoren die als bescherming dient tegen indringers en piraten. De meeste hotels en resorts zijn langs de stranden aan beide kanten van Alanya gebouwd en de oude stad is dus relatief rustig.

We hebben de auto in de buurt van het pension geparkeerd en zijn op pad gegaan. Het was bloedheet en die berg op en weer af zorgde ervoor dat wel snel nat waren van het zweet. Een flinke workout in de sportschool was er niets bij.

Haven zoals vroeger

We zijn begonnen in de rode toren. Die heet zo omdat hij gerenoveerd is met rode baksteen, iets wat je niet veel in de regio ziet. De rode toren is eigenlijk een uitkijktoren en heeft maar smalle openingen die als ramen dienst doen, om te zorgen dat de vijand niet kon aanvallen.

Van de rode toren zijn we naar de oude haven gelopen. Deze haven is eeuwenoud en overdekt. Er staan oude schepen in om je een idee te geven van de werf vroeger. Ik heb zoiets nog nergens anders gezien, leuk!

Paar dagen rust

Hierna hebben we nog veel meer bekeken en zijn we uiteindelijk omhoog gelopen naar ons hotel. We hadden een prachtig boetiekhotel geboekt, dat gevestigd was in een 200 jaar oud Ottomaans huis. Het was gebouwd tegen de berg en werd ondersteund met houten palen.

Ook de kamer was erg indrukwekkend. Hij was heel groot en erg bijzonder was de onafgewerkte muur, waardoor de rotsen van de berg gewoon in de kamer stonden. We hebben hier enorm genoten van een paar dagen rust. En we hebben schaamteloos op het strand liggen bakken. Heerlijk!

Werken op de hotelkamer

Bij het ontbijt werden lokale specialiteiten geserveerd en zelfgemaakte jams en honing. Elke ochtend heb ik veels te veel gegeten omdat het allemaal zo lekker was. Gelukkig zijn we door de vele lichaamsbeweging wel afgevallen tijdens onze reis :-)

Helaas sloeg het weer om en regende het de derde en vierde dag. Toen hebben we gewerkt op de hotelkamer en hebben we uitgebreid geluncht. Het internet was goed, dus werken ging prima. De dagen vlogen voorbij en het was al heel snel weer tijd om te vertrekken naar Konya en de binnenlanden van Turkije.



Mandy

Over Mandy van Elp

Ik word dolgelukkig van reizen. Zoveel mogelijk zien in een altijd te korte tijd. Een hekel hebben aan vliegen, maar blij worden van nieuwe plekken.

Reacties

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>