Alle berichten van Mark

Ondanks mijn beroerde topografische kennis schrijf ik over onze reizen over de hele wereld. Gelukkig kan ik ook foto's en video's maken.

Met de auto door Macedonië, allemaal aan de kant!

Onze huurauto

Omdat ik de kilometers met de auto maak zal ik mijn ervaringen met het rijden in Macedonië vertellen. Wat mij als eerste opviel is dat het niet gebruikelijk is dat je je richtingaanwijzer gebruikt. Het kan ook zijn dat dit een extra optie was bij de auto.

Gelukkig kunnen ze wel uitstekend parkeren. Want als je een vrije plek ziet langs de straat, waar al auto’s staan geparkeerd, op een zebrapad, dan kun je maar 1 ding doen. Als eerste dat zebrapad innemen met je auto en uitstappen. Ook parkeren in een bocht of naast een andere auto is geen probleem. Vervolgens kun je op je gemak boodschappen doen of even wat eten. Oh en parkeergeld? Dat kennen ze niet. Ideaal!

Terug naar het knipperlicht. Als jij vindt dat je eraf moet, dan ga je eraf. Dit hoef je niet aan je medeweggebruikers te laten weten. Dat scheelt vervolgens ook weer bij het inschatten van een verkeerssituatie. Als jij denkt dat je nog prima voor die andere auto op de rotonde past dan geef je wat extra gas en je bent er mooi voor. Je weet immers toch niet of die auto de rotonde verlaat of niet.

Verkeer van rechts moet altijd wachten. Links overigens ook. En eigenlijk elk verkeer moet wachten als jij denkt dat je op de hoofdweg rijdt. Dat rijdt wel zo makkelijk door. Zebrapaden zijn ook maar lastig, dus daar hoef je ook niet op te letten. De mensen die willen oversteken zijn dit gewend en wachten rustig tot er geen auto’s meer zijn. Soms loopt er buiten de stad een verdwaalde koe rond, daar moet je wel even voor oppassen.


Dan de snelheid. Staat er een bord met een maximum van 80 km/u, dan kun je toch ook 120+ km/u rijden. Alleen bij de tolwegen remt men nog wel eens af, want zo’n slagboom door je voorruit is vervelend. Waar je overigens maar 40 tot 65 eurocent hoeft te betalen voor de tol. In euro’s kun je ook betalen, maar we hebben het idee dat ze een voor hun gunstige wisselkoers aanhouden.

Gaat er dan helemaal niks volgens de regels? Jawel, ik heb nog nooit iemand door rood zien rijden. Maar dat was het dan ook wel. En eerlijk gezegd is het hier heel fijn rijden, zolang je je maar aan de ongeschreven regels houdt.

Bijzondere ontmoetingen in Tetovo

Na Skopje zijn we naar Tetovo gereden. Dit is een stad in de bergen op ongeveer een half uur rijden ten westen van Skopje. Er wonen veel etnisch Albanezen en dat is te merken aan de taal en het aantal moskees.

We hebben in Tetovo een heerlijke dag gehad. We hebben de auto bij de supermarkt geparkeerd en zijn daarna helemaal de verkeerde kant opgelopen, waardoor we door allemaal woonwijken hebben gestruind. Overal zijn mannen bezig met hout hakken, soms geholpen door kleine kinderen die de kruiwagen mogen vullen. Ook bij flatgebouwen liggen grote stapels hout. Uiteraard wordt het hout gehakt met een bijl, een kloofmachine hebben we nergens gezien.

We een prachtige moskee bezocht, gebouwd in de vijftiende eeuw. De moskee is prachtig beschilderd, zowel van binnen als van buiten en er zijn meer dan 30.000 eieren gebruikt om de moskee te schilderen. Het is de mooiste moskee die ik ooit heb gezien.

Na een aantal stops (Ottomaans badhuis, markt, lunch, oude stad) gingen we op zoek naar de kerk. Die bleek moeilijk te vinden, maar gelukkig wees een oude man ons de weg. De kerk was helaas gesloten, maar we hebben een rondleiding gekregen langs de gebouwen en de graven door een man die Engels sprak en ons bij de kerk zag staan. De kerk werd gebouwd ten tijde van de Ottomaanse overheersing. Een Servische priester was op zoek naar een stuk grond om de kerk te bouwen en de lokale machthebber wilde wel een stuk grond geven ter grootte van een koeienhuid. Uiteraard is dat veel te klein om een kerk te bouwen en de dorpelingen scheurden de koeienhuid in dunne repen, die in een grote cirkel werden gelegd. Zo was het stuk grond groot genoeg om er een mooie kerk op te bouwen.

Een paar straten verder stond nog een orthodoxe kerk. Er liep gelijk iemand met ons mee om de priester te zoeken, zodat we hem alles konden vragen over de kerk en die voor ons kon vertalen. De priester was erg trots op zijn kerk, maar nog veel trotser op het zwembad dat hij had laten bouwen om mensen in te dopen. Uiteraard waren er een paar kruizen in het zwembad geschilderd. Soms haalt hij het kruis, dat op het dak van de kerk staat, naar beneden en gooit hij het in het zwembad, zodat de mensen er achteraan kunnen duiken. Het was een hippe priester, hij zong niet alleen traditionele kerkliedjes, maar was ook enorme fan van Pink Floyd. We hebben een privé optreden gekregen, maar helaas kon de priester niet zingen.

Met de auto zijn we vervolgens de berg op gereden, waar een oud fort moest zijn en nog een kerk. Het uitzicht over Tetovo was prachtig, van het fort was niet veel meer over. Ondertussen hadden de priester en de mensen die ons bij de kerken hadden rondgeleid, de man gevonden die de sleutel van de kerk op de berg had. Die werd met een taxi omhoog gestuurd en heeft ons de kerk binnengelaten. Deze kerk was niet zo mooi (communistische bouwstijl) maar na alle moeite voelden we ons toch verplicht om een tijdje te blijven en de kerk te bewonderen. We kregen koffie aangeboden van de kerkbeheerder en hebben met hem daar Macedonische koffie gedronken.

’s Avonds zijn we naar een Macedonisch wintersportgebied gereden. De tocht ernaartoe was prachtig, hoog de berg op met veel haarspeldbochten en prachtige vergezichten over het dal en de omliggende bergen. Onderweg een groep zigeuners met paarden die daar hun kamp hadden opgeslagen.

We hebben een prachtige dag gehad!!!!!!!

Onderweg naar Eindhoven

DSC_1159

We moeten ongeveer 2,5 uur rijden en dan zijn we in Eindhoven. We overnachten boven het vliegveld, waarna we morgenvroeg naar Skopje in Macedonië vliegen voor een prikkie. We houden van Wizzair!

Mandy rijdt naar Eindhoven en ondertussen ben ik naast haar aan het werk, druk bezig om onze “Long Way Home” website verder af te ronden. Op dit moment regent het enorm veel. Zelfs zoveel dat de ruitenwisser op de hoogste stand er niet meer tegen kan wissen.

Wel zijn we er helaas achter gekomen dat we onze wegenkaarten voor Macedonië en Turkije zijn vergeten. Dat was best wel balen, omdat niet alles van Macedonië en Turkije op de TomTom te vinden is. Dan is het wel fijn om een echte kaart achter de hand te hebben. Maar ons kennende gaan we ons prima redden.

Tot de volgende blog!