Alle berichten van Mandy

Ik word dolgelukkig van reizen. Zoveel mogelijk zien in een altijd te korte tijd. Een hekel hebben aan vliegen, maar blij worden van nieuwe plekken.

Ergernissen in het vliegtuig

De vrolijke buurman in het vliegtuig

Vliegen… ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Je hebt het nodig om op mooie bestemmingen te komen en dus is het voor mij een enorme luxe maar eigenlijk heb ik een hekel aan vliegen. Waarom? Hierom:

1. Verstelbare stoelen

Bij de meeste prijsvechters kun je tegenwoordig je stoel niet meer verstellen. Een van de redenen dat ik dol ben op bijvoorbeeld Ryanair. Bij de meeste vliegmaatschappijen heb je last van het leed dat verstelbare stoelen heet. Zodra we zijn opgestegen zit ik ALTIJD achter iemand die het fijn vind om huppa zijn stoel naar achteren te gooien. En daar zit weer een blauwe plek op m’n knieën.

Ik doe zelf nooit mijn stoel naar achteren, want ik weet hoe vervelend ik het zelf vind, dus zit ik de rest van de vlucht (tien uur) met mijn benen in de knoop. Ook tijdens het eten blijven deze mensen het liefste met hun stoel in standje strandstoel zitten, waardoor ik of met mijn hoofd tegen de stoel voor me moet eten of mezelf er helemaal onder smeer waarna ik nog een uurtje of acht in mijn eigen vuil moet zitten.

2. Buren op zoek naar een praatje

Je zit in het vliegtuig, je hebt je spulletjes gepakt: een boek, een flesje water, laptop, snoepjes en je wilt je – voor zover dat kan – net lekker nestelen en dan begint het: je buurman of buurvrouw zit op de praatstoel en gaat daar voorlopig niet meer af. De komende 2, 5 of zelfs 8 uur zit je eraan vast en je kunt nergens naartoe. De horror!


Vaak begint het onschuldig (en dan moeten juist alle alarmbellen gaan rinkelen!!), er wordt je een snoepje aangeboden en uit beleefdheid zeg je ja. Je krijgt alles te horen over het persoonlijke leven van je buurman of buurvrouw. Over de vakantiebestemming. Over de eerdere vakantiebestemmingen. Over de gezinssamenstelling. Over ziektes (vooral ziektes). Je wilt niet onbeleefd zijn en degene naast je negeren, maar hoe laat je subtiel merken dat je hier absoluut geen behoefte aan hebt?

3. Stinkende buren

Het is nog erger als je buurman of buurvrouw stinkt. En niet zo’n klein beetje ook: er kan weleens worden geïnvesteerd in een goede deodorant, een tandenborsteltje (het liefste met wat van dat pasta uit een tube erop), wat zeep, shampoo of wasmiddel voor de kleding.

En daar zit je dan naast. Net als met de praatstoel kun je ook met de stinkerd geen kant op. Je zit eraan vast. Je wordt er misselijk en onpasselijk van en het slechte nieuws is dat je de komende uren misselijk en onpasselijk zult blijven. Pak dat papieren kotszakje er maar vast bij.

4. Buren met een zeker gewicht

Jep, eigenlijk zou de stoel naast je vrijgehouden moeten worden voor jouw reisplezier maar helaas gebeurt dit slechts zelden. Als je vervolgens iemand naast je krijgt met een bepaalde lichaamsomvang en een zeker BMI heb je het zwaar.


Kreunend, steunend, puffend en zwetend wurmt de dikkerd zich in de stoel naast je. Je vraagt je af waar je dit aan verdient en waarom je buurman of buurvrouw in godsnaam niet een tweede stoel hoefde te boeken. Met heel veel moeite krijgt de buur de vliegtuigriem dicht of nog erger, zie je de stewardess aan komen lopen met het verlengstuk voor de riem van je buur.

De helft van zijn lichaam bevindt zich op jouw stoel en over de armleuning waardoor je de komende uren vast zit als een haring in een ton. Je kunt nergens heen, je bloedtoevoer wordt afgesloten, je benen worden gevoelloos…

5. Vliegtuig toiletten

Op de een of andere manier is er altijd wel iemand ziek in het vliegtuig en dat merk je direct aan het vliegtuigtoilet. Voordat we vliegen ga ik altijd nog naar het toilet en op korte vluchten probeer ik het dan in te houden tot we op de plaats van bestemming zijn.

Helaas lukt dat niet altijd: toen we gisteren naar Spanje vlogen had de jongen voor mij duidelijk diarree. Het toilet stonk verschrikkelijk en overal zaten poepresten. Vol walging keerde ik terug naar vriendjelief, maar omdat de dader aan de andere kant van het gangpad naast ons zat, kon ik mijn afschuw niet laten blijken.


Op langere vluchten raad ik je aan om zo vroeg mogelijk naar het toilet te gaan: hoe langer de vlucht duurt, hoe viezer het wordt. Op de een of andere manier is het voor veel mannen niet mannelijk genoeg om te gaan zitten te plassen, zelfs niet tijdens flinke turbulentie en omdat de toiletten niet gescheiden zijn in een vliegtuig zitten de dames daarna in de mannenpis.

Op een vlucht naar Mexico spoelden de toiletten niet meer door. Overal lagen dikke dotten toiletpapier met bruine en gele substanties. Je moest boven het toilet hangen met je kont om het niet met je billen aan te raken. Het gevolg hiervan was dat er overal plas lag, je moest dikke zolen onder je schoenen hebben om het niet naar binnen te laten lekken. Wat was ik blij toen we geland waren!

6. Onopgevoede kinderen en krijsende babies

Een vlucht vol met kinderen is voor kinderhaters zoals ons (maar we zijn wel helemaal dol op onze lieve neefjes en op mijn negenjarige broertje, maar goed dat zijn geweldige uitzonderingen die helaas de regel bevestigen ;)) pure hel. Ouders met jonge kinderen mogen altijd als eerste het vliegtuig in en als wij dan later het vliegtuig betreden hoor je het direct: krijsende kinderen. We hopen dan altijd dat we er niet naast, voor of achter zitten maar op de een of andere manier is dit vaak wel het geval. De moeder van het addergebroed in kwestie doet altijd haar uiterste best om ze stil te krijgen, maar helaas lukt dat vaak niet in vliegtuigen. Zal wel door het drukverschil komen ofzo.

Nog veel erger zijn onopgevoede kinderen. Aan huilende babies is helaas niets te doen maar aan rennende, schreeuwende, gillende kinderen toch wel? Ik moest het vroeger echt niet wagen om andere mensen lastig te vallen en de meeste kinderen nog steeds niet, maar vaak zitten er verwende krengen tussen die zonder probleem door de gangpaden mogen rennen, aan de stoel van de voorganger mogen trekken of er tegen aan mogen schoppen.

Als tijdens een lange vlucht iedereen slaapt botsen ze al rennend tegen alle stoelen aan waardoor niemand kan slapen. Ondertussen doen de ouders alsof ze doof en blind zijn en gaan ze lekker door met Candy Crush Saga op de iPad of telefoon.

Welke vliegtuigergernissen zijn we vergeten? Wat is jouw ergste ervaring? Deel het met ons!

Onze prachtige nieuwe koffer

Onze nieuwe koffer van Duifhuizen

We zijn helemaal gelukkig, want we hebben een nieuwe koffer gekregen! Vlak voor we naar Italië afreisden ontvingen we een e-mail van www.duifhuizen.nl met de vraag of we een mooie koffer of tas wilden uitzoeken en hier vervolgens een artikel over wilden schrijven.

Samen verliefd geworden

Vaak slaan we dit soort samenwerkingen af omdat we geen reclamewebsite hebben en we er qua inkomen ook niet van afhankelijk zijn. Onze blog is onze hobby. Maar die koffers waren wel heeeeeel erg mooi!

Na een blik op de website van Duifhuizen duizelde het me voor de ogen: er was zoveel keuze! Ik had een stuk of twintig tabbladen open op mijn laptop (ik deed de voorselectie) en samen hebben we een keuze gemaakt. Onze keuze viel op een prachtige koffer met een mini en de Engelse vlag. Mark heeft altijd al een mini gewild, heeft kleine mini’s (waar ons neefje nu graag mee speelt. Inmiddels zijn er een paar ramen uit en kan de kofferbak niet meer dicht, maar dat terzijde) en we waren helemaal verliefd op deze koffer.

Door stromende beekjes en koeienvlaaien

Omdat we al binnen een paar dagen naar Italië vertrokken, kregen we de koffer met spoed toegestuurd en hadden we onze nieuwe koffer vrijdagmiddag. Zaterdagochtend vertrokken we. Ik pakte gauw al onze spulletjes in en alles paste erin! We konden naar Italië!


In Italië (we zouden ook naar Zwitserland gaan, maar daar was het weer niet zo mooi dus is het Italië geworden) gingen we foto’s maken voor onze nieuwe webshop in outdoorartikelen. Toen we ergens in de middle of nowhere bij een prachtige waterval foto’s gingen maken, moesten we een paar honderd meter door de weilanden, onder schrikdraad en tussen de koeien door kruipen. Ik kwam op het geniale idee om de koffer leeg te halen en deze vol te stoppen met tenten en slaapzakken. Omdat niet alles in de koffer paste, hing ik er ook een paar slaapzakken aan. Dat was niet zo’n goed idee!

De koffer (topzwaar) moest ik over kleine stenen paadjes trekken, optillen over snelstromende beekjes en navigeren tussen de koeienvlaaien. Toen ik hem over de rotsen trok is hij helaas een beetje beschadigd en nu zitten er krassen op! Zo zonde want we waren er helemaal gelukkig mee.

Foto’s maken in ijskoud water

Mark moest door het ijskoude water met de koffer
Mark moest door het ijskoude water met de koffer

Toen de koffer eenmaal op locatie was en we alle spulletjes eruit haalden konden we prachtige foto’s maken. Natuurlijk wilden we ook een gave foto van onze nieuwe koffer! We besloten dat we de koffer in een riviertje op een steen konden zetten, om hem dan te fotograferen.

We hadden er niet echt rekening mee gehouden dat het water gesmolten sneeuw was, dat rechtstreeks van de bergen stroomde. Koud dus! Mark wilde eerst met zijn bergschoenen door het water lopen, want dat was warm en dan zou hij niet uitglijden over de gladde stenen, maar het water was te hoog (stroomde zijn schoenen in) en ik vond het doodzonde van die dure bergschoenen. Op blote voeten dan maar.


Heel voorzichtig liep mark over de stenen. Hij moest zijn best doen om niet uit te glijden. Hij hield de koffer boven zijn hoofd zodat die niet nat zou worden. Een paar keer gleed hij bijna uit en het viel enorm tegen hoe ijzig koud dat water was!

Uiteindelijk lukte het Mark om de koffer op een enigszins rechte steen neer te zetten (door de vier wieltjes gleed hij van de schuine stenen af waardoor het even zoeken was naar een geschikte rots) en maakte hij een paar foto’s. Het resultaat zie je in dit artikel :D

Onze toekomstige reizen

Bergen en dennenbomen in Zwitserland

Omdat we altijd de vrijheid hebben om op reis te gaan, boeken we onze reizen meestal een paar dagen van te voren. We gaan dus bijna altijd erg spontaan op vakantie. Vandaar dat we geen, zoals de meeste reisbloggers wel hebben, lijstje hebben van toekomstige reizen. Onze laatste reis naar Florida boekten we bijvoorbeeld twee dagen van te voren: we besloten maandag om op reis te gaan, boekten dinsdag een Fly-Drive en vertrokken op donderdag!

Zwitserland

Toch hebben we nu een paar reizen die we hoogstwaarschijnlijk gaan maken. Zo willen we deze of volgende maand naar Zwitserland om foto’s en video’s te maken voor een nieuwe webshop die we hebben opgericht met mijn ouders www.outdoortravelstore.nl. We willen zelf de rugzakken, slaapzakken, slaapmatten en tenten gaan uitproberen om zo goed advies te kunnen geven aan onze klanten. Natuurlijk gaan we in Zwitserland ook rondreizen en naar een paar prachtige bezienswaardigheden!

We zijn nog nooit echt in Zwitserland geweest, alleen er doorheen gereden. Het lijkt me een prachtig land met hoge, besneeuwde bergen, hemelsblauwe meren en natuurlijk lekkere kazen. Ooh en laten we de chocolade ook niet vergeten ;-)

Spanje

Toen we in Florida waren, hebben we tickets geboekt naar Spanje. Mijn familie gaat elk jaar in de zomervakantie naar Spanje en we gaan vaak een paar dagen langs. Deze keer gaan we een hele week! We vertrekken op 9 juli ’s ochtends vanaf het vliegveld Eindhoven. Dat is best een stuk rijden vanuit het noorden van Drenthe waar we wonen en omdat ik veel te bang ben dat als we midden in de nacht vertrekken we autopech krijgen of in een vreselijke file terecht komen, gaan we een dag eerder heen en overnachten we in een hotel op het vliegveld van Eindhoven.


We vliegen naar Reus waar we rond een uur of tien ’s ochtends aankomen en als het goed is staat mijn vader daar dan te wachten om ons op te halen!

Mijn ouders hebben een chalet gehuurd aan zee met een heerlijke veranda. Er staat een grote bbq waar mijn vader op kookt. Hij bakt er heerlijke tonijnsteaks op!

In de week dat we in Spanje zijn gaan we natuurlijk heerlijk relaxen op het strand, uitgebreid tapas eten maar we gaan ook naar een paar bijzondere stadjes: zo gaan we een paar dagen naar Albarracin, een Spaans nationaal monument. Dit stadje ademt geschiedenis en we hebben er dan ook heel veel zin in om hiernaartoe te gaan.

Verenigde Staten

Waar we de rest van het jaar naartoe gaan is nog lang niet zeker. Het hangt er altijd van af hoe druk we met werken zijn. Daarnaast moet er op de bestemming een goede internetverbinding zijn. Het plan nu is om in augustus en september naar Amerika, Canada en Alaska te gaan. We willen dan naar San Francisco vliegen, daar een auto huren en vanaf daar via Washington, Oregon en Canada helemaal door te rijden naar Alaska. Terug willen we dan door het binnenland via Yukon, Montana en Idaho terug te rijden naar San Francisco.


Probleem is dan wel dat er een enorm tijdsverschil is waardoor het voor klanten lang duurt voor ze antwoord krijgen. Daarnaast rijd je soms door de middle of nowhere waar je geen bereik hebt, ook niet echt handig. We zitten hard te denken hoe we dit moeten regelen want dit is voor ons een absolute droomreis!

Een andere optie is om naar de oostkust van Amerika te gaan. Goedkoop vliegen met Arke naar Orlando Sanford zoals we afgelopen maand hebben gedaan, daar een auto huren en dan langs de kust omhoog rijden naar Maine. De terugweg gaat dan via de Niagarawatervallen en dan door het binnenland via Pennsylvania, Virginia, Tennessee, Mississippi naar de kust in Louisiana en vanaf daar via de kust lang Alabama en terug naar Florida. Het tijdsverschil tijdens deze reis is zes uur.

Lastig om te kiezen! We zijn er nog lang niet uit en misschien wordt het uiteindelijk totaal iets anders!

Copycats: hoe wij ermee te maken hebben

De website van TurkijeVisum.nl

Nou breekt m’n klomp! Voor de zoveelste keer hebben we last van iemand die de teksten op een van onze websites bijna letterlijk heeft overgenomen. Ik ben er spuugzat van.

Vorig jaar januari zijn Mark en ik de website TurkijeVisum.nl begonnen en later ook de Belgische versie TurkijeVisum.be. We waren de eerste particuliere aanbieder van visa voor Turkije.

Boze reisorganisaties

Ik ben altijd heel vroeg wakker en Mark slaapt graag wat langer uit. Vaak lees ik in bed eerst even het nieuws op mijn telefoon. De betreffende dag schreven alle grote nieuwswebsites over Turkije. Het land had bedacht dat het vanaf april een digitaal visum zou verplichten: je kon het visum dan aanvragen via een website van de overheid. Dit kon in het Engels, Frans, Spaans, Turks of Chinees en er zou alleen met creditcard betaald kunnen worden.

Veel reisorganisaties en toeristen waren hier erg boos over: in Nederland heeft lang niet iedereen een creditcard en de aanvraag in een vreemde taal doen is ook niet voor iedereen even makkelijk.


Ik dacht: dan doen wij het toch gewoon? Bieden we iDeal aan en maken we de website in het Nederlands en vragen wij voor mensen het visum voor Turkije aan als service?

Zitten en uitgescholden worden

In die periode gingen we elke ochtend wandelen omdat ik heel veel rugpijn had. Ik was niet zo blij want het was niet goed gegaan met mijn studie aan de universiteit, ik werkte bij de belastingtelefoon (wat ik echt verschrikkelijk vond), ik was gevallen en toen door m’n rug gegaan en door een heleboel stress werd dat niet beter.

Ik zat al maanden ziek thuis omdat ik niet kon zitten en dat is wat je de hele dag doet in een callcenter: zitten en uitgescholden worden door asociale mensen. Zeker bij de afdeling waar ik zat.

Eigenlijk was ik het visum voor Turkije alweer vergeten maar toen we in het bos liepen vertelde ik het Mark. Hij vond het ook direct een goed idee om zelf de visa te gaan aanbieden en heeft daar ter plekke de domeinnaam www.turkijevisum.nl vastgelegd.

Harder dan verwacht


Er was een hele slechte verbinding en bijna was het niet gelukt maar na een paar keer proberen lukte het om de website te claimen. Binnen no-time hadden we een prachtige website in de lucht. Mark maakte de website en ik schreef de teksten.

Het duurde niet lang voor we de eerste visa konden verwerken. In het begin was het super spannend: zou het gaan lopen? Er waren nog een heleboel dingen die we moesten verbeteren en daar kwamen we al lerend achter. Ik vroeg alle visa aan, deed de telefoontjes en beantwoordde de mailtjes.

Het liep harder dan verwacht.

De eerste kopieerders kwamen al snel

Het aantal visa dat we per dag verwerkten steeg enorm: elke week verdubbelden we het aantal aanvragen van de week daarvoor. Ik kon het niet meer alleen aan en Mark liet zijn eigen werk (Mark maakt websites en webshops voor bedrijven) even voor wat het was om mij te helpen. Van ’s ochtends 06.00 tot diep in de nacht waren we visums aan het verwerken. We moesten personeel aannemen en er kwam een callcenter. We wisten niet wat ons overkwam!


Helaas kwam ook het gesodemieter. Kopieerders kwamen als paddenstoelen uit de grond. Natuurlijk is het heel logisch dat als je een goed idee hebt, dat je dan snel anderen krijgt die hetzelfde gaan doen. De manier waarop was heel vervelend: de teksten op onze site werden vaak letterlijk overgenomen.

Aangifte bij de politie

Uiteindelijk was het zelfs zo erg dat er een website kwam waar letterlijk alles op stond dat ook op onze website stond: visa4Turkey. Eigenaar? Serdar Gözübüyük, de scheidsrechter die nu terecht staat voor matchfixing. Alles was overgenomen, het was gewoon exacte kopie van onze website.

Daarnaast zou hij samenwerken en aangeraden worden door de Turkse ambassade (niet waar) en stonden er nog veel meer onwaarheden op zijn site. Maar het meest kutte: hij mocht alle visa aanvragen voor klanten van Corendon. Waarschijnlijk hebben zij onder een hoedje gespeeld.

Toen we Gözübüyük mailden dat we wilden dat hij zijn teksten aanpaste kregen we geen reactie. Op aanraden van mijn ouders belden we de politie. Mijn stiefmoeder werkt bij de politie en mijn vader heeft er twintig jaar gewerkt.

Maar goed, de politie in Gieten (Drenthe) heeft niet echt ervaring met dit soort zaken en snapte er helemaal niets van. Het was een heel gedoe maar uiteindelijk was er een hele aardige politieman die ons wilde helpen. We hebben aangifte gedaan en volgens hem was de hoster van de website van Gözübüyük verplicht om de website uit de lucht te halen.

Nadat we gemaild hadden dat we aangifte hadden gedaan en dat zijn website plat gelegd zou worden werden de teksten snel aangepast. Van de man zelf hebben we nooit meer wat gehoord. Uiteindelijk hebben we de aangifte ingetrokken: ons doel hadden we bereikt.

Door zijn kopieergedrag is Visa4Turkey nog steeds geblokkeerd in Google.

Weer nieuwe kopieerders

Zojuist werden we op Longwayhome.nl gemaild door een nieuwe website die visa naar Turkije aanbied. Of we de link naar zijn website wilden plaatsen. Toen Mark op zijn website keek was het weer raak: de teksten op zijn website leken verdacht veel op degene die wij op onze website hebben staan.

Die teksten waar ik dagen mee bezig ben geweest. Die ik tig keer heb verandert en waar veel tijd en moeite in gestoken is om te zorgen dat we mensen zo goed mogelijk kunnen helpen en informeren.

Mark heeft er een email naartoe gestuurd met het verzoek om alle overgenomen teksten van de website te verwijderen. Daarnaast heeft hij de site aangemeld bij Google om te zorgen dat ze geblokkeerd worden.

Al met al is het natuurlijk een eer dat mensen ons idee overnemen en schijnbaar is onze website erg goed :-) Toch is het erg vervelend, lopen wij er veel geld door mis en lig ik er ’s nachts wakker van!

Heb jij wel eens te maken gehad met copycats?

Onze nieuwe reis: last minute relaxen in Florida

Clear Water beach in Florida

Yeah! Vrijdag gaan we naar Florida! We hebben er superveel zin in! We wilden eigenlijk twee weekjes zon, zee en strand op een warme bestemming waar we vanaf Groningen Airport Eelde naartoe konden vliegen. Dat is voor ons maar 20 minuten rijden en ik vind het zo gezellig als je wordt uitgezwaaid en wordt opgehaald!

De laatste drie reizen hebben we prachtige rondreizen gemaakt en tussendoor en ter plaatse heel hard gewerkt, dus we hadden nu zin in een heerlijke ontspannende reis. Helaas konden we niet vanaf Groningen/Eelde vliegen: je hebt slechts beperkte keuze en in deze tijd van het jaar is het op veel bestemmingen rond de Middellandse Zee nog een beetje te koud voor zon, zee en strand.

Wie runt ondertussen de webshops?

De enige optie was om dan naar de Canarische Eilanden te gaan (in november zijn we daar van eiland naar eiland gehopt), maar die vluchten zaten heel april al vol!

Omdat we met mijn vader en stiefmoeder webshops hebben moet er altijd tenminste een van ons vieren thuis zijn om de bestellingen te verzenden. Mijn ouders gaan in de meivakantie naar IJsland (gaan wij misschien dit jaar ook nog naartoe) dus dan zou het nog minstens 7 weken duren voordat wij weg kunnen, terwijl we dan waarschijnlijk op het hoogtepunt zitten met onze webshop in Outdoor artikelen.


Oftewel: we wilden graag deze of volgende week weg naar een zonnig oord.

Kiezen tussen Curaçao en Florida

Waar dan naartoe? Cuba kunnen we niet naar toe want we hebben goed internet nodig. We moeten ook op vakantie elke dag werken en kunnen niet 2 weken zonder internet. Mexico zijn we al geweest, in Thailand regent het deze tijd van het jaar en Noord Afrika trekt ons op het moment niet zo. Over Gambia hoor ik van iedereen slechte verhalen, dus dat viel ook af.

Uiteindelijk bleef de keuze tussen Curaçao en Florida. Curaçao leek me heerlijk tropisch, maar met elk hotel dat ik op Curaçao bekeek was wel iets mis (vies, slecht internet, ver van de zee met een mini zwembad, druk, schimmelplekken, te duur, enzovoort), waardoor de keuze op Florida viel! Via Arke hebben we een fly-drive geboekt naar Orlando en gaan we vrijdag voor 17 dagen naar Florida!

Zonnen, zwemmen en Disney World!

Magic Kingdom Park in Florida
Magic Kingdom Park in Florida

Via Booking.com hebben we een geweldige accommodatie geboekt: een Van der Valk resort! Hahahaha! In Nederland ben ik überhaupt nog nooit in een Van der Valk geweest, ik heb er nog nooit gegeten of geslapen en nu gaan we naar Van der Valk in Florida!


We hebben daar een huisje gehuurd met een privé zwembad op ongeveer een uurtje rijden vanaf Orlando. Daar kunnen we heerlijk genieten van de zon en de warmte (het is er nu 31 graden) en het is maar een uurtje rijden naar het meest geweldige pretpark ter wereld: Disney World!

Het hotel is helemaal iets voor mij: over het privé zwembad is een gigantische hor gebouwd, zodat je geen last hebt van beestjes! Ik haat beestjes; ik vind ze vies en ik ben er doodsbang voor. Als ik mijn opblaasbare zwembadje in de tuin opzet word ik altijd belaagd door de prikvliegen. En ik weet niet of die vervelende beesten in Florida wonen, maar ze kunnen me in ieder geval niet prikken.

Oeh, we hebben er zo’n zin in! Nog maar 3 nachtjes slapen :-)

Wie is er ook weleens in Florida geweest en heeft een paar leuke tips voor ons?

De reis waarbij van alles misging: Griekenland, Macedonië, Albanië en niet naar Montenegro

Uitzicht over het meer van Ohrid, Macedonië

Mark en ik zijn ruim drie jaar samen en in die tijd hebben we samen de mooiste reizen gemaakt waar we met veel plezier op terug kijken.

Voor onze tweede reis samen hadden we een paar prachtige bestemmingen gepland die we konden combineren in een rondreis. We zouden vliegen naar Thessaloníki in het noorden van Griekenland. Daar zouden we een nachtje slapen en dan doorrijden naar Macedonië. In Macedonië zouden we Ohrid en het meer van Ohrid bekijken plus een prachtig klooster op de grens van Macedonië en Albanië.

Vanaf daar zouden we naar Albanië rijden waar we naar een paar prachtige antieke steden zouden gaan en naar de hoofdstad Tirana. Als laatste zouden we naar Montenegro gaan, naar een prachtig nationaal park en naar een paar plaatsen aan de kust. In totaal zou deze reis anderhalve week duren.

Het liep allemaal anders: we zijn noodgedwongen veel langer in Griekenland gebleven, zijn maar een paar uurtjes in Albanië geweest en Montenegro hebben we helemaal niet bezocht.

Geweigerd vliegticket


Onze reis begon op het vliegveld van Düsseldorf Weeze meteen goed. Het was de eerste keer dat we samen zouden vliegen en we hadden er beiden super veel zin in. Het plezier verging ons helaas al gauw.

Met twee kleine koffertjes gingen we rondreizen
Met twee kleine koffertjes gingen we rondreizen

We gingen op reis met alleen handbagage. Bij de Action hadden we twee kleine koffertjes gekocht voor acht euro toen die in de aanbieding waren. We hadden alles bij ons: bikini, zwembroek, jurkjes, korte broeken, T-shirts, paspoort (had Mark speciaal gekocht omdat we buiten Schengen zone gingen reizen) en vliegtickets. Toen we onze tickets moesten laten zien, werd ik zonder problemen doorgelaten. Alleen met Marks vliegticket bleek een probleem te zijn: de persoon op het vliegticket en de naam in het paspoort waren niet hetzelfde.

Shit! Mark had zijn roepnaam ingevuld op het ticket en niet zijn echte naam! Eigenlijk heet hij Maarten Klamer en niet Mark. We hebben er een paar uur over gedaan om het te regelen, werden van het kastje naar de muur gestuurd en uiteindelijk kwam het vreselijke antwoord: met dit ticket kon Mark niet reizen. We moesten nieuwe tickets kopen, zowel voor de heen- als de terugreis. En natuurlijk zijn de tickets die je dan op het vliegveld moet kopen tien keer zo duur.

Wat een drama! Mark en ik hadden niet zoveel geld. We konden wel op reis maar gingen lowbudget. Die tickets waren een enorme hap uit ons budget! Mark en ik moesten allebei huilen omdat we bijna niet meer op vakantie konden en omdat Mark zich zo stom voelde dat hij zijn roepnaam had ingevuld die natuurlijk op geen enkel officieel document staat.


Met veels te dure tickets gingen we het vliegtuig in en vlogen we naar Thessaloníki, in het noorden van Griekenland. We haalden onze huurauto op en sliepen voor twintig euro in een stenen hokje op een camping. In de kamer zaten super veel insecten. Gigantische spinnen, kakkerlakken en allemaal beesten waarvan ik de naam niet eens wil weten. Ik was er doodsbang voor. Er zaten zoveel spinnen dat er minstens tien ’s nachts mijn mond moeten zijn ingekropen.

Geweigerd bij de douane

De volgende ochtend genoten we van een heerlijk ontbijtje met uitzicht over zee. We moesten op tijd weg want we zouden naar Macedonië rijden.

Thessaloníki is een groot verkeersinfarct. De stad heeft ongeveer 400.000 inwoners en minstens zoveel auto’s. En bij een enorm gebrek aan parkeerruimte worden die auto’s ook midden op straat geparkeerd.

Na uren rijden waren we bij de grens met Macedonië. We hadden onze paspoorten in de aanslag om te laten zien. Vervolgens werd er gevraagd om de Green Card van de auto. Wtf is een Green Card? Mark zei dat die waarschijnlijk in het Dashboard kastje lag en dat die (zoals de naam al zegt) groen is. Ik zoeken en zoeken en zoeken maar nergens een Green Card. Wel een boel andere papieren. En een kopie van de Green Card maar geen normale.


We werden uit de rij gehaald en moesten naar het douanekantoortje. Daar waren ze super vriendelijk. Er werd geprobeerd iets voor ons te regelen maar na veel bellen en overleggen mochten we helaas het land toch niet in. Zonder Green Card waren we niet verzekerd.

Ik belde het autoverhuurbedrijf en die vertelden dat de Green Card er inderdaad niet in zat en dat we die wel konden krijgen, maar dat het minstens drie werkdagen zou duren voor die kaart er zou zijn, want die lag op het hoofdkantoor in Athene. Daarnaast kostte ons dat 120 euro. Pardon? 120 euro voor een kaartje dat met de post verzonden zou worden. Dat kostte ons 120 euro. Ik baalde enorm. Dit was tegenslag nummer twee.

Op weg naar Albanië

We reden weer terug naar Thessaloníki. Ondertussen belden we Booking.com waar we het hotel hadden geboekt dat we het land niet inkwamen en dus moesten annuleren. Dat was de tweede keer want eerder hadden we een fout gemaakt bij de boekingsdata waardoor we per ongeluk een week eerder hadden aangeklikt en we dus zogenaamd niet waren komen opdagen. En natuurlijk kostte ook dit ons geld. Plus dat we een nieuwe overnachtingsplek in Thessaloníki moesten vinden.

Op goed geluk reden we terug naar de camping waar we de vorige nacht ook hadden geslapen. Gelukkig was daar nog plek. Het was het goedkoopste wat er was dus de insecten namen we voor lief. Daarnaast lag het bij de zee dus we hebben veel gezwommen.

Toen we na drie dagen eindelijk de Green Card konden ophalen, zouden we doorrijden naar Albanië in plaats van Macedonië. Zo konden we onze reis vervolgen zonder in de war te komen met het reisschema. We hadden Google Maps als navigatie en een paar uur reden we zonder problemen in de richting van Albanië. We reden wel echt door de middle of nowhere!

Met Google Maps navigeerden we naar Albanië
Met Google Maps navigeerden we naar Albanië

Lange verlaten wegen met veel hagedissen op de weg (Mark heeft er een paar per ongeluk dood gereden) en langs vervallen dorpen waar de bejaarde bevolking met verweerde gezichten buiten op de stoep zaten te relaxen. Die mensen zagen er eigenlijk allemaal uit alsof er al honderden jaren binnen de gemeenschap werd getrouwd en ze wel wat vers bloed konden gebruiken! Daarnaast zou een goede kunstgebittendokter wonderen doen.

We reden langs een skiresort (nooit geweten dat je kunt skiën in Griekenland!) en overal was het groen en groeiden wilde bloemen. Soms moesten we uitwijken voor een rotsblok op de weg of voor een oude trekker bestuurd door een Griekse opa.

Rijden over rotsblokken

We waren bijna bij de grens (dat zagen we aan de vele taxi’s met Albanees kenteken) tot Google ons naar een klein dorpje stuurde. In dat dorpje moesten we een afslag naar een zandweg nemen. Het begin van de zandweg was prima, maar we begonnen ons wel af te vragen of Google ons de goede kant op had gestuurd.

Dat idee hebben we wel vaker met de navigatie: dan worden we een oude, afgebrokkelde weg opgestuurd en denk je: “ komt dit allemaal wel goed?” In 99% van de gevallen komt het ook goed. Dan kom je vanzelf weer in de bewoonde wereld uit. Alleen dit was een van die zeldzame gevallen dat ook Google Maps het niet meer wist.

Dit zou volgens Google Maps de weg naar Albanië zijn
Dit zou volgens Google Maps de weg naar Albanië zijn

De zandweg werd bestond steeds meer uit rotsblokken in plaats van zand. De begroeiing werd hoger en hoger. We hoorden steeds harde bonken tegen de onderkant van onze gehuurde Fiat Punto en toen ter hoogte van de ramen kwam en we de weg niet meer konden zien, besloten we niet verder te rijden.

Ik moest super nodig plassen en die verlaten plek was ideaal om te gaan wildplassen. Toen ik de deur opendeed hoorde ik het gezoem en getjirp van talloze insecten. Tijdens het plassen werd ik gestoken door allemaal enge beesten en ik ben gillend de auto weer ingedoken. Ik HAAT de middle of nowhere.

Hotel annuleren

We keerden de auto om en reden over de rotsblokken terug naar het dorpje. Google bleef het bospaadje markeren als de weg naar Albanië en dus zat er niets anders op dan zelf zoeken. Na een uur rondrijden hadden we nog steeds de grens niet gevonden en het werd steeds later. We zouden niet voor het donker aankomen en het vooruitzicht van rijden over de slechte Albanese wegen in het donker was niet echt een aantrekkelijk vooruitzicht.

Er stonden wel borden maar die waren allemaal in het Grieks dus daar konden we niets mee. De enige borden waarvan we de betekenis begrepen waren borden met grote beren en een uitroepteken. Die konden we dus ook nog tegenkomen.

Langs de kant van de weg stonden borden die waarschuwden voor beren
Langs de kant van de weg stonden borden die waarschuwden voor beren

Uiteindelijk zijn we bij een beekje gestopt, hebben we wat gegeten en besloten om dan toch maar naar Macedonië te rijden en Albanië te annuleren. Weer een hotel dat we moesten annuleren! Super balen maar als we de grens naar Albanië al niet konden vinden vonden we het niet verantwoord om ’s nachts een paar honderd kilometer door Albanië te rijden. Achteraf was dat een erg verstandig besluit….

Eindelijk in Macedonië

We reden naar de grens met Macedonië. Het was dezelfde grens waar we een aantal dagen daarvoor ook al hadden gestaan en het was dus erg spannend of we dit keer wel de grens over mochten. Er werd weer gevraagd naar de Green Card en deze keer hadden we hem!!! We mochten Macedonië in!

We waren eindelijk in Macedonië
We waren eindelijk in Macedonië

We vonden Macedonië direct super mooi! Overal stonden bergen en was er bos. Op de weg kwamen we de meest vreemde voertuigen tegen: auto’s uit de Sovjettijd met rare namen als Yugo en Zastava, paard en wagen, grasmaaiers (geen zitmaaiers!) waar mensen voor op zaten, ouderwetse kloofmachines… allemaal weer eens wat anders dan een standaard auto!

Het was juni en overal zaten vrouwen langs de kant van de weg onder een parasol kersen te verkopen.

De huizen in de dorpjes waren niet zo luxe als we thuis gewend zijn maar wat opviel waren de tuintjes: die stonden vol met de meest prachtige bloemen.

Macedonische stier

Aan het einde van de middag kwamen we aan in Ohrid. We hadden een goedkoop appartement gereserveerd via Booking.com. De navigatie stuurde ons een straat in en we zijn de straat wel twintig keer doorgereden maar nergens konden we Appartement Mite vinden. Toen we ergens langs de kant van de weg maar stopten om te kijken of we ‘echt niet verkeerd zaten, kwam er een man naar de auto gelopen.

Deze man deed me direct denken aan een stier: hij was groot en enorm gespierd. Hij had een vierkant hoofd en kort, gemillimeterd haar. Hij droeg een hemd dat zijn spieren extra benadrukte en droeg een heuptasje. We dachten: shit, nu komt het… we worden beroofd.

De man vroeg: Appartement Mite? Appartement Mite? We slaakten een zucht opluchting: Ja! Daar waren we naar op zoek!

De Macedonische stier bleek de eigenaar van het appartement te zijn en het gebouw bleek iets van de weg af te staan achter andere appartementengebouwen. In de gemeenschappelijke tuin zaten de bewoners onder parasols en we werden vriendelijk begroet door de hoogzwangere vrouw van Mite.

Ons appartement in Ohrid, Macedonië
Ons appartement in Ohrid, Macedonië

Het appartement dat we hadden gehuurd was hartstikke netjes en had een groot balkon. We zaten op ongeveer vijftig meter van het meer en hadden een keukentje om te koken. En dat voor maar twintig euro per nacht!

Vuurvliegen gezien

Na zo’n lange, warme dag was ik eerst toe aan een warme douche. Na het douchen verkenden we de omgeving rondom het appartement. Aan de andere kant van de weg, direct aan het meer, stond een Sovjet camping. Op het terrein stonden honderden kleine witte caravans onder de groene aanslag.

Gezelligheid op de camping in Ohrid, Macedonië
Gezelligheid op de camping in Ohrid, Macedonië

De caravans stonden zij aan zij direct tegen elkaar aan en na elke twee caravans was er een paar meter vrijgelaten om te zitten. Overal speelden kinderen en zaten ouders te picknicken. We liepen het meer in en het water was heerlijk koel en helder. Hier kon ik me wel een paar dagen vermaken!

In Ohrid staat een hele grote heuvel waar bovenop een fort gebouwd is. De meeste toeristen zitten aan de linkerkant van de heuvel (wij bij onze volgende reis naar Macedonië ook) maar wij zaten nu aan de rechterkant. Toen we ’s avonds wilden eten beklommen we eerst de heuvel en hadden we boven een prachtig uitzicht over het meer van Ohrid en konden we Albanië aan de andere kant zien liggen.

We maakten voor het eerst kennis met de heerlijke Macedonische keuken in een restaurant bij het amfitheater. We aten vlees dat boven houtskool geroosterd was, bestelden een heerlijke Macedonische salade en we bestelden een fles Macedonische rosé. Toen de rekening kwam waren we maar liefst twaalf euro kwijt!

We hadden heerlijk eten voor een prikkie
We hadden heerlijk eten voor een prikkie

Toen we in het donker de berg afliepen was het pikkedonker. Het enige licht kwam van tientallen vuurvliegjes. Die hadden we nog nooit gezien! Super bijzonder! We liepen nog wat rond door de buurt en kwamen langs een oude moskee waar duidelijk een feestje gevierd werd.

De moskee was versierd met slingers en ballonnen en toen we langs liepen werden we binnen gevraagd om het feestje mee te vieren. Dat ik een kort jurkje aan had en geen hoofddoek bij me had maakte niet uit; we waren van harte welkom. Samen met de moskeegangers hebben we het super gezellig gehad en hebben we een uitgebreide rondleiding door de moskee gekregen.

Water uit de bron drinken

De volgende dagen hebben we Ohrid bekeken. Het is een prachtige stad met tientallen kerken aan een wonderschoon meer. Overal werden we net zo hartelijk ontvangen als in de moskee en we kregen rondleidingen door de kerken.

Ik was deze keer beter voorbereid en had een lange rok en shirt in de tas voor het kerkbezoek maar dat was allemaal niet nodig: de dame in de oudste kerk van Ohrid droeg een kort jurkje met een diep decolleté en vond het onzin dat ik lange kleding had meegenomen. Wat een verschil met kerken in andere landen!

In Ohrid is zoveel te zien dat je zeker niet klaar bent in een dagje. We hebben de bezienswaardigheden van Ohrid afgewisseld met heerlijk voedsel en aan het strand liggen.

We zijn ook naar het klooster van Sveti Naum geweest. Dit klooster ligt op ongeveer drie kwartier rijden vanaf Ohrid, bij de grens met Albanië, en is zeker de moeite waard. Het klooster ligt aan het meer en bij de bronnen die het meer van Ohrid voeden. Als je door het bos wandelt kom je bij een klein kerkje uit. Toen wij hier voor het eerst waren was het hier helemaal verlaten.

De kerk Sveti Naum in Macedonië
De kerk Sveti Naum in Macedonië

Het kerkje is gebouwd op een bron en behalve een kruis was er niets in de kerk. Overal lagen keutels van beesten die hier kwamen om te drinken. Tegenwoordig varen er bootjes naar het kerkje en zijn er veel toeristen. In het kerkje kun je nu het water van de bron proeven en kaarsjes aansteken. Dieren komen er niet meer.

Mark test het water uit de bron van het meer van Ohrid
Mark test het water uit de bron van het meer van Ohrid

Drijfnat door een storm

Toen we uit het kerkje terug naar het meer liepen, kwam er een storm aan. Ondanks het onweer en de harde klappen in het meer bleven de mensen zwemmen. Wij hadden inmiddels flink honger gekregen en gingen eten in een van de restaurants die langs de weg naar het klooster aan het water staan. We bestelden vlees dat ook hier werd bereid op de bbq en net toen we ons bord voorgeschoteld kregen brak de pleuris uit.

De wind trok enorm aan en het begon keihard te onweren, recht boven ons hoofd. De regen kwam met bakken uit de hemel. We aten in een soort partytent en die werd stevig vastgezet maar waaide desondanks bijna weg. Rennend zijn we naar de auto gegaan en we kwamen daar drijfnat aan. In de auto hebben we gewacht tot de storm wat minder werd en toen waren we klaar om naar onze volgende bestemming te reizen: Albanië.

Luxe auto’s in arm Albanië

Na onze eerdere tegenslagen moesten en zouden we naar Albanië. Vanaf het klooster van Sveti Naum is het maar een klein stukje naar de grens. Bij de grens moesten we best lang wachten: elke auto werd apart gecontroleerd en geen kofferbak bleef ongeopend. Toen het zover was kregen we een stempel en mochten we doorrijden naar Albanië! Super leuk!

Stempels in ons paspoort!
Stempels in ons paspoort!

Dat super leuk verging ons helaas al snel. Waar the fuck waren we beland?

De verharde weg waarover we reden zat vol met gaten. Door de storm en de regen die nog steeds bleef vallen was de weg verandert in een kolkende rivier waardoor we de gaten niet meer zagen en elke keer ons doodschrokken als we een halve meter de grond in zakten. We waren hartstikke bang dat we weg zouden drijven of vast zouden komen te zitten.

De mensen die we onderweg tegenkwamen zagen er verweerd en verhard uit. Overal reden super de luxe auto’s met Albanese kentekenplaten, maar met stikkers van andere landen zoals Zwitserland en Oostenrijk. Bijzonder dat een groot gedeelte van de bevolking kan rondrijden in een luxe Mercedes, BMX X5 of een landrover terwijl Albanië het armste land van Europa is.

Snel weg uit Albanië

We voelden ons niet veilig en deden de deuren van de auto op slot. Volgens ons reisboekje moest er ergens op een berg een oud kasteel staan en die wilden we graag gaan bekijken. We reden eerst een paar keer verkeerd maar kwamen uiteindelijk een bordje tegen dat de weg naar het kasteel wees. Toen we van de hoofdweg afgingen kwamen we op een onverharde weg uit met kleine huisjes. Over de weg liepen kippen en ezels en toen ik schreeuwde stopte mark net op tijd anders had hij een wandelende schildpad doodgereden.

We reden de berg op (dat is altijd goed als je op zoek bent naar een kasteel, die werden meestal op heuvels gebouwd) en lieten de bewoonde wereld achter ons. De onverharde weg werd steeds slechter. We reden steeds dichter tegen de muur van de berg aan en de afgrond aan de rechterkant werd steeds steiler.

We kwamen herders met hun geiten tegen en de geiten sprongen vrolijk om de auto heen. We reden en we reden maar zagen nergens een kasteel. De weg werd rotsiger en elke meter hoorden we een stuk rots tegen de onderkant van de auto slaan. Omkeren kon niet: er was alleen dat gapende gat aan de rechterkant en rotsen en steen aan de linkerkant. Mark reed dus ik zat rechts en keek de diepte in.

Dit was niet zo fijn rijden
Dit was niet zo fijn rijden

We konden de top van de berg zien maar zagen nergens een kasteel. Na tijden rijden was er eindelijk een plekje waar we konden omdraaien en we dezelfde weg terug naar beneden konden rijden. We waren dolblij toen we weer in het dorpje aangekomen waren en de auto het nog deed. We vonden Albanië helemaal niets en zijn zo snel mogelijk weer terug naar de grens gereden.

Weer tegen gehouden bij de douane

Bij de grens werd er flink moeilijk gedaan en mochten we volgens de beambte Albanië niet verlaten omdat we niet over de juiste papieren zouden beschikken. Ze vond het vreemd dat we überhaupt het land waren ingekomen. Verdomme, hadden wij weer!

Het duurde maar en het duurde maar. We probeerden uit te leggen dat we net twee uur daarvoor het land waren binnengekomen, dat al onze spullen in Macedonië lagen en dat we wel over alle benodigde papieren beschikten. Na een uur werden we eindelijk doorgelaten.

De douane beambte achter het loket die ons paspoort afstempelde vroeg vrolijk: Albania okay? En stak zijn duim op. Wij lachten als een boer met kiespijn en staken ook onze duim maar op. Toen ging het poortje open en waren we super opgelucht toen we weer naar Macedonië mochten.

Geen rekening gehouden met tijdsverschil

Doordat we veel extra tijd zijn kwijt geweest in Griekenland hadden we geen tijd meer om naar Montenegro te gaan. Op de laatste dag zijn we van Macedonië naar Thessaloníki gereden waar we ’s avonds weer naar Duitsland vlogen.

We vertrokken ruim op tijd. Dachten we.

Waar we geen rekening mee hadden gehouden was dat er een uur tijdsverschil zit tussen Macedonië en Griekenland, ondanks dat het boven en onder elkaar ligt. Toen we de grens over gingen en de tijd op mijn mobiel versprong realiseerden we ons dat we niet op tijd waren vertrokken, maar juist een uur te laat! Shit!

Mark reed keihard door om te zorgen dat we op tijd de auto konden inleveren en onze vlucht zouden halen. Dat ging allemaal prima tot dat we verkeerd reden.

Racen naar het vliegveld

Er waren veel verschillende afslagen en ik raakte in de war, ook door de druk dat we niet zoveel tijd hadden. Ik stuurde Mark naar de verkeerde afslag en toen reden we op de verkeerde weg. We konden niet omkeren en de eerstvolgende afslag was pas vijftig kilometer verderop, waardoor we ongeveer 100 kilometer verkeerd reden. We moesten dezelfde weg weer terug. Nu kwamen we pas echt in tijdnood!

We raceten over de snelweg, remden af voor de flitspalen die in Griekenland erg goed staan aangegeven (er staan bordjes dat met de precieze afstand dat er een flitspaal staat: over 324 meter een flitspaal) en kwamen terecht in een file in Thessaloníki.

We leverden precies op tijd de auto in, werden naar het vliegveld gebracht en haalden onze vlucht! Ik was super blij toen we in het vliegtuig zaten en we het gehaald hadden!

Leren van problemen

Ondanks alles wat fout ging hebben we een mooie reis gemaakt. We controleren tegenwoordig wel honderd keer onze tickets, onze hotelboekingen en alle data. Daarnaast bellen we van te voren om extra na te vragen of we de huurauto mee mogen nemen naar het buitenland en op ferryboten (indien van toepassing). Zo hebben we nooit meer problemen gehad met het oversteken van grenzen.

Toen we een volgende reis wilden maken keek ik voor een reisadvies op de website van het ministerie van buitenlandse zaken en zocht ik ook even naar Albanië. We horen namelijk ontzettend veel positieve en geweldige verhalen over dat land, terwijl wij het helemaal niets vonden. Toevallig stond daar toen een verwijzing naar de grensovergang en het gebied waar wij zijn geweest. Het bleek er onveilig en er werd aangeraden erg voorzichtig te zijn. Na al die positieve verhalen willen we zeker een keer naar Albanië.

Ook Montenegro staat hoog op ons lijstje, we hopen er gauw een keer naartoe te gaan!

Ben jij weleens in Macedonië, Albanië of Montenegro geweest? Laat het ons weten! We zijn erg benieuwd naar de ervaringen van andere reizigers!

Wat doen we als we niet op reis zijn?

Buiten werken

Tien januari zijn we teruggekomen van onze laatste lange reis. We zijn in de tussentijd nog wel een paar dagen naar Fontana Bad Nieuweschans geweest, maar we zijn de afgelopen maanden vooral heel hard aan het werk geweest!

Van mensen krijgen we vaak de vraag wat we doen precies doen als we niet op reis zijn. Bij deze een overzicht:

Mark en ik zijn allebei zelfstandig ondernemer. Met het reizen is dat ideaal: we gaan op reis wanneer we daar zin in hebben (dat is heel vaak!) en we hoeven geen rekening te houden met vakantiedagen of met termijnen voor het aanvragen van vakantie. Ideaal!

Websites en webshops ontwikkelen

Mark heeft sinds drie jaar zijn bedrijf Web&Media. Hij maakt websites, webshops en ontwerpt drukwerk zoals geboortekaartjes en visitekaartjes. In het begin was het nog erg spannend of hij wel voldoende klanten en opdrachten zou hebben. Hij begon middenin de crisis! Gelukkig is hij altijd druk en heeft hij van de crisis niet veel last gehad. Zijn bedrijf groeit nog altijd en doordat klanten tevreden zijn wordt hij aanbevolen en krijgt hij er nieuwe klanten bij.


Mark is dol op het maken van websites en ziet het echt als zijn hobby. Hij is ontzettend creatief en vind het leuk om voor onze eigen websites steeds weer een nieuw ontwerp te ontwikkelen.

Onverwachts succes met verkoop van Turkse visa

Een visum voor Turkije via TurkijeVisum.nl
Een visum voor Turkije via TurkijeVisum.nl

Sinds 1,5 jaar hebben we de website www.turkijevisum.nl.  Toen vorig jaar bekend werd dat een digitaal visum voor Turkije verplicht werd en het niet meer mogelijk zou zijn om dat visum op de luchthaven in Turkije te kopen had ik het idee om dat zelf aan te gaan bieden.

Het was namelijk via de website van de Turkse autoriteiten nogal lastig om het visum aan te vragen: zo kon dat alleen in het Turks, Frans of Engels en kon er alleen betaald worden met een creditcard. Niet iedereen in Nederland heeft een creditcard. Wij zijn gewend om online te betalen met iDeal. Daarnaast is het voor veel reizigers een uitdaging om de aanvraag voor het visum in het Engels te doen.

We hebben direct de website vastgelegd en konden binnen een paar weken van start. Mark maakte de website (die we binnenkort trouwens helemaal gaan vernieuwen!), ik schreef de teksten en we werkten samen met een programmeur die de beveiliging van de website deed en die een heel systeem ontwikkelde, zodat we de visa voor mensen zo snel en zo makkelijk mogelijk konden aanvragen.


Vooral de beveiliging was erg belangrijk omdat mensen heel persoonlijke gegevens invullen en we absoluut niet willen dat die gegevens in handen van hackers kunnen komen.

Dag en nacht doorwerken

TurkijeVisum.nl werd een enorm succes! Jaarlijks gaan ruim 1,3 miljoen Nederlanders en een heleboel Belgen naar Turkije en die hebben allemaal een visum nodig. Voor we het wisten vroegen honderden mensen per dag een visum via ons aan. Mark en ik werkten de klok rond om te zorgen dat we aan alle aanvragen konden voldoen.

Uiteindelijk werd het zoveel dat we het niet meer met z’n tweetjes aankonden en is er een callcenter voor de telefonie ingeschakeld en hebben we personeel aangenomen. Aan de eettafel (en met mooi weer buiten) zaten we de hele zomer met z’n allen te werken om te zorgen dat iedereen zijn visum zo snel mogelijk binnen zou hebben.

Na een paar maanden kreeg de media lucht van ons grote bedrijf dat we runden vanaf de keukentafel en kwamen er veel aanvragen voor interviews binnen. We kwamen op RTL 4 en 5, op de radio bij het NOS journaal op 3FM en op de regionale omroepen van Drenthe en Groningen (we wonen in Drenthe op de grens met Groningen). Superleuk en bijzonder!


Helaas werd ons idee al snel overgenomen. Onze website werd gekopieerd, teksten werden overgenomen en op onbetrouwbare en onbeveiligde websites neergezet. We moesten zelfs aangifte doen bij de politie!

Ook nu zijn we nog heel druk met TurkijeVisum.nl. In de wintermaanden konden we op reis omdat dat de rustigste periode is maar nu stromen de aanvragen weer binnen. Super leuk!

Bekijk hieronder ons interview op de regionale zenders in Groningen en Drenthe.

Webshops met de familie

We hebben ook een bedrijf samen met mijn vader en stiefmoeder. We hebben webshops (die Mark natuurlijk maakt) waar we verschillende producten verkopen. De grootste webshop die we hebben is www.singlesuits.nl. Hier verkopen we onesies, dat zijn huispakken die uit één stuk bestaan. We hebben ze ‘gewoon’ en in heel veel dierenvarianten.

Daarnaast verkopen we ook zomeronesies die wat dunner zijn en korte benen hebben. Onesies zijn op dit moment een enorme rage! Vooral onder tieners en twintigers worden ze veel gedragen. Veel scholen hebben tegenwoordig zelfs onesie dagen waarop alle leerlingen in hun onesie naar school komen!

Natuurlijk draag ik ze zelf ook graag. Ik ben niet zo’n fan van dierenonesies maar heb de gewone onesies in verschillende kleuren, super handig als je ze zelf verkoopt!

Nieuwe webshop voor reisproducten

Naast de onesies verkopen we ook houten horloges en zijn we net begonnen met de verkoop van rugzakken en slaapzakken. Mark is druk bezig met de nieuwe website www.outdoortravelstore.nl (binnenkort hier meer over) en we zijn afgelopen week bij Nomad op bezoek om met hun samen te werken.

We zijn super enthousiast dat we nu ook reisproducten gaan verkopen! Na drie jaar veel reizen weten we zelf wat we belangrijk en handig vinden en we kunnen er heel veel over vertellen. Daarnaast gaan we onze producten natuurlijk ook zelf uitproberen!

Reiswebsites en fotografie

Na onze reis door Mexico hebben we een website over Mexico gemaakt: www.mexicoinformatie.nl  en zijn we naar aanleiding van onze andere reizen bezig met websites over Amerika, Turkije en Macedonië. Deze worden in dezelfde stijl als Mexicoinformatie.nl gemaakt.

Omdat we altijd met honderd dingen tegelijk bezig zijn schiet het allemaal nog niet echt op maar dat komt vanzelf. Helaas zit er maar vierentwintig uur in een dag ;)

Naast al het bovenstaande zijn we nog met veel meer dingen bezig! Mark heeft net een fotostudio gekocht en maakt nu zelf de productfoto’s voor onze webshops en doet fotoshoots voor vrienden en familie. Studiofotografie is heel anders dan de reisfoto’s die Mark normaal maakt voor onze websites dus hij is er nog flink mee aan het oefenen.

Foto's maken voor de onesie webshop
Foto’s maken voor de onesie webshop

We hebben ontzettend veel ideeën voor nieuwe websites. De domeinnamen zijn al vastgelegd maar we hebben nog niet de tijd om er iets mee te doen. Langzaam strepen we ons to-do lijstje af, maar er komen elke keer zoveel dingen bij dat het lijstje alleen maar langer in plaats van korter wordt. We willen sowieso nog een lange reis door Mexico maken om de website uit te breiden.

Werken op reis

Aan het werk op reis
Aan het werk op reis

Het makkelijke is dat we overal ter wereld kunnen werken: we hebben alleen een goede internetverbinding nodig. De laptops en iPad gaan dan ook standaard mee op reis. We zijn nooit helemaal vrij omdat er altijd wel visa moeten worden aangevraagd, websites moeten worden gemaakt of emails en telefoontjes moeten worden beantwoord. Ook op reis werken we dus elke dag door.

Aan het werk in een motel in Amerika
Aan het werk in een motel in Amerika

We vinden ons werk geweldig en doen het met heel veel plezier en liefde. We werken heel veel (weken van honderd uur zijn niet ongebruikelijk) maar we doen wat we leuk vinden. We hebben de vrijheid om zelf onze uren in te delen. Zo begon ik eerst altijd ’s ochtends om zes uur met werken omdat ik altijd vroeg wakker ben. Nu begin ik pas veel later omdat ik eerst ’s ochtends ga sporten.

Mark werkt het liefste ’s nachts door omdat hij dan ongestoord kan werken. Er staat een bureau op de slaapkamer en als ik dan ’s avonds ga slapen werkt Mark vaak nog een aantal uren door. We hebben een heel verschillend ritme en op zich is dat wel goed als je samen leeft, samen slaapt, samen reist en dan ook nog samen werkt!

Ooh en naast alles wat ik hierboven heb beschreven hebben we ook sinds een halfjaar dit blog! Dat zijn we begonnen als geheugensteuntje voor de websites die we willen maken en om familie en vrienden op de hoogte te houden van alles wat we meemaken als we weer een paar maanden weg zijn. Uiteindelijk werd het allemaal iets groter en nu lezen een heleboel mensen ons blog! Daar zijn we super trots op en blij mee!

Fontana Bad Nieuweschans: heerlijk ontspannen in Groningen

Heerlijk ontspannen met een massage

We hebben een paar heerlijke dagen gehad in Fontana Bad Nieuweschans! Een super fijn kuuroord in de woestenij van Oost Groningen.

Het was een beetje raar geweest als Mark in zijn badjas met een telelens foto’s stond te maken van iedereen. Fontana heeft ons daarom alle foto’s in dit artikel aangeleverd (waarvoor dank), dit zijn wij dus niet op de foto’s ;-)

Drie jaar verkering

Afgelopen 25 januari hadden Mark en ik drie jaar verkering. Ik gaf hem een nieuwe badjas (was hoognodig) en was van plan om hem met Valentijn hem een paar dagen naar Fontana te geven. Mijn zusje was hoogzwanger en de 27e januari uitgerekend dus we konden toen nog niet weg.

Mark was super blij met zijn badjas en ik kreeg van hem een welness arrangement voor Fontana! Super leuk! Hij gaf mij dus wat ik hem twee weken later zou geven, we hebben een beetje dezelfde ideeën! Mijn zusje is inmiddels bevallen (we hebben er een prachtig neefje bij) en dus konden we heerlijk een paar dagen weg.


Ik kreeg een arrangement voor twee nachten (dus drie dagen) met ontbijt, een keer diner en een high tea. Daarnaast mocht ik nog twee massages uitkiezen. Ik ging voor de Shiatsu massage en voor de warme chocolade massage.

Heerlijk ontspannen in je badjas
Heerlijk ontspannen in je badjas – Foto: Fontana Bad Nieuweschans

Badmutsen in felle kleuren en printjes

Maandag aan het begin van de middag zijn we heen gereden. Deze keer geen lange reizen, met auto, vliegtuig, boot of wat dan ook. In een half uurtje rijden we vanuit Drenthe naar uiterst Oost Groningen, aan de Duitse grens.

Vlak naast de snelweg ligt het prachtige kuuroord Fontana Bad Nieuweschans. Er is een groot bronnenbad met zout water dat vol zit met oude mensen. De dames dragen badmutsen: grote badmutsen die minstens tien centimeter boven het hoofd uitsteken in felle kleuren en soms met gave printjes.

Dobberen in zout warm water

Na het inchecken in het bijhorende hotel hebben we gauw onze badkleding aangetrokken en hebben we heerlijk gepoedeld in het bronnenbad. Er wordt aangeraden om maximaal dertig minuten in het bad te blijven en als je er dan na een halfuur uit gaat voel je je super zwaar.


Door het zoute, warme water blijft er maar een tiende van je lichaamsgewicht over en ben je hartstikke licht. Eenmaal uit het bad ben je weer gewoon je normale 75 kilo. Dat valt dan nog wel best tegen ;)

Luieren in lavendelgeur

Een paar keer per dag vindt er een lavendelceremonie plaats in de lavendelkamer. In de lavendelkamer ruikt het naar lavendel (verrassing!), het is er lekker warm, de wanden zijn lavendelpaars geschilderd en je wordt er al snel erg slaperig.

Tijdens de ceremonie krijg je een warm gastendoekje dat naar lavendel ruikt, moet je de ogen sluiten en raak je helemaal relaxed door het geluid van de klankschalen waarop rustig wordt geslagen. Aan het einde krijg je een heerlijk lavendeldrankje (daar is het me eigenlijk om te doen): water met zoete lavendelsiroop. Heerlijk!

Zweten in de sauna’s

Klankschalenceremonie in de kruidensauna
Klankschalenceremonie in de kruidensauna – Foto: Fontana Bad Nieuweschans

Naast een groot bronnenblad met bijhorende faciliteiten is er ook een saunagedeelte. Er staan verschillende sauna’s: een kelosauna (van hout dat alleen bij de poolcirkel groeit), een infraroodsauna, een kruidensauna, Turks stoombad en een Finse sauna.


In de Kelosauna worden opgietingen gehouden: de saunameester of opgieter gooit dan ijs en water met een geur over de saunakachel. De stenen op de kachel zijn super heet en het ijs en het water verdampen, waardoor er een heerlijke geur in de sauna vrijkomt.

De saunameester wappert dan met een handdoek door de cabine om de geur en de warmte te verspreiden. Je krijgt het gevoel alsof het veel warmer in de cabine wordt, maar in werkelijkheid koelt de lucht af. Het stoom van het water vormt een dun laagje op je huid waardoor zweten (afkoelen) moeilijker wordt. Daardoor voelt het veel warmer.

De opgieting duurt ongeveer twaalf minuten, waarna je gaat afkoelen in de buitenlucht. Als je dan nog niet koud genoeg bent kun je nog onder een koude douche of in een koud dompelbad dompelen.

Shiatsu massage

We zijn drie dagen in het heerlijke resort geweest en zijn helemaal tot rust gekomen. Onze enige beweging bestond uit de tocht van de hotelkamer naar het bronnenbad en de sauna’s. En mijn tochtjes naar de massagesalon! Ik heb drie bijzondere massages gehad!

De eerste massage die ik kreeg was een shiatsu massage. Dit is een drukpunten massage die uitgaat van de Chinese Acupunctuur. In plaats van met naalden raakt de masseur de drukpunten aan. Er wordt geen olie gebruikt. Er wordt gedrukt op plaatsen over je hele lichaam: op je hoofd, rug, armen, benen en buik.

Ik vond deze massage niet heel ontspannend en ook niet bijzonder leuk. Ik heb vijftig minuten gezellig met de masseuse gekletst en kwam een beetje teleurgesteld weer bij Mark terug. Ik vond de shiatsu massage zonde van het geld!

Pantai Luar de Luxe massage

Pantai Luar de Luxe massage
Pantai Luar de Luxe massage – Foto: Fontana Bad Nieuweschans

We hebben het behandelingen boekje doorgekeken en er stond een andere massage bij die me heerlijk leek: de Pantai Luar de Luxe massage. Voor een volgende keer natuurlijk niet voor nu, ik vond het onzin om me twee keer op een dag te laten masseren. Maar Mark rende gauw naar de behandelingenbalie en heeft de Pantai Luar massage voor dezelfde dag alsnog voor mij geboekt! Super lief! Dus na een paar uurtjes badderen en relaxen in de sauna kon ik om 15.30 uur voor de tweede massage van de dag!

De Pantai Luar de Luxe massage is een stempelkussen massage. Twee linnendoeken worden gevuld met kruiden en tot een pakketje gevouwen. Die pakketjes staan daarna uren te trekken in warme kruidenolie van maar liefst 120 graden Celsius. Een stempelkussenfrituur! Zo wordt het stempelkussen tot in de kern gedrenkt in de olie.

De masseur haalt de stempelkussens uit de frituur (er zitten handvaten aan, dus geen brandwonden voor de masseur) en dan wordt je lichaam heel snel gestempeld. Omdat het zo snel gaat is het wel super heet, maar brand het niet. Als het goed is. De masseuse vertelde dat ze soms toch brandblaren had en een keer ging het bij ook niet helemaal goed en brandde mijn been. Niet zonder gevaren dus!

Als het stempelkussen een beetje is afgekoeld wordt je gemasseerd met de stempelkussens. Heerlijk is dat! Het linnen schuurt een beetje en daardoor is het net alsof je ook gescrubt wordt. Als de stempelkussens een beetje afkoelen worden ze weer in de frituur gezet en word je gemasseerd met een overdaad aan warme olie.

Er ligt een zeil en speciale doeken over de massagetafel omdat er zoveel olie wordt gebruikt. Deze massage voelt op en top luxe! Ik werd van top tot teen gemasseerd door een zeer kundige masseuse en voelde me na vijftig minuten helemaal relaxt. Heerlijk!

De hotelkamer viel een beetje tegen

Lekker eten in je badjas
Lekker eten in je badjas – Foto: Fontana Bad Nieuweschans

We hebben de rest van de dag lekker gerelaxt en ’s avonds gegeten in de brasserie van Fontana. Lekker in de badjas bij de haard.

Rond een uur of negen was ik super moe! Heerlijk rozig van de hele dag in de sauna, in het warme water en natuurlijk de twee massages. We hebben gedoucht en zijn lekker gaan slapen.

Ons bedje stond dichtbij in het hotel van de spa. Dat hotel valt een beetje tegen. Het is schoon en netjes (dus precies datgene was je nodig hebt) maar voor zo’n mooi complex zouden de kamers wel met iets meer zorg ingericht mogen worden. Nu is het een standaard hotelkamer die je overal ter wereld vind.

Er staat een bed, een bureau, een tafeltje en dat is het. Geen leuke details, niets gezelligs. Heel kil en koud eigenlijk, meer voor een zakelijke overnachting dan voor een verwenweekend. Er staan geen luxe hotelproducten (shampoo, bodylotion) maar een grote fles douchegel/shampoo. Kleine dingen, maar erg belangrijk voor de uitstraling voor je hotel. Vroeger stonden er van die kleine gezellige flesjes van Rituals maar die zijn dus vervangen. Zonde!

Heerlijk ontbeten

’s Nachts werd ik minstens honderdmaal wakker van Mark’s gesnurk. Vreselijk! Ik duwde hem steeds aan en zei dat hij moest stoppen met snurken, maar elke keer begon hij weer. ’s Ochtends kon hij zich er niets van herinneren dat ik hem steeds wakker had gemaakt. Lekker dan.

De volgende ochtend hebben we genoten van een heerlijk ontbijtje met allemaal verse sapjes: sinaasappelsap, sinaasappel-kiwi sap, zwarte bessensap… ik heb geloof ik alle sapjes wel uitgeprobeerd. Super lekker! We hadden heerlijke broodjes en fruit en ik ben weer op tijd naar het spa gedeelte gegaan. Mark moest nog een paar uurtjes werken dus die zag ik later pas.

Na een half uurtje drijven in het bronnenbad waar het bejaardenspitsuur was, ben ik met mijn boek weer gaan relaxen in de lavendelkamer. Ik heb een paar jaar geleden een prachtig boek van een vriendin gekregen, maar was er nooit aan toe gekomen om hem te lezen. Nu had ik alle tijd en ik heb in drie dagen tijd bijna het hele boek uitgelezen! Zo heerlijk!

Warme chocolademassage

In de middag had ik mijn derde massage: een warme chocolademassage. Een massage van vijftig minuten met warme chocoladeolie. De masseur was een hele vriendelijke oudere man. Normaal vind ik een man als masseur niet zo fijn. Voor ons bedrijf hadden we een tijdje een masseur aan huis maar ik vond die man zich zeer ongepast gedragen.  Hij heeft me een keer gemasseerd en daarna wilde ik nooit weer door een man gemasseerd worden.

Helaas zaten we vijf keer aan hem vast maar die massages heb ik weggeven. Ik schrok dus best toen ik deze meneer zag. Dat was gelukkig nergens voor nodig en hij was een stuk professioneler en netter dan de meneer die bij ons op kantoor kwam. Hij masseerde al langer in Fontana dan dat ik leef! Dan krijg je toch aardig gespierde handen en dat was zeker te merken haha!

Vijftig minuten lang ben ik heerlijk ontspannen gemasseerd met chocolade. Voor een chocoladeverslaafde zoals ik is dat echt de hemel op aarde! Ik was helemaal bruin van de cacao. Dat de olie warm werd gemaakt was erg prettig en veel fijner dan met normale olie.

Door de massage kon ik helemaal ontspannen (voor zover ik dat nog niet deed). Na afloop van de massage werd de chocolade van het lichaam gehaald maar rook ik er nog steeds lekker naar. En omdat ik direct mijn badjas aantrok, rook m’n badjas ook naar chocolade. Fijn!

We gaan dit zeker nog eens doen!

In de drie dagen dat we in Fontana Bad Nieuweschans zijn geweest hebben we enorm genoten van de sauna’s en de bronnenbad. Aan het einde van de derde dag zijn we naar huis gereden en helemaal rozig in slaap gevallen. Onze batterij is weer helemaal opgeladen en we kunnen er weer flink tegenaan!

We vonden het zeker voor herhaling vatbaar. Volgende keer boek ik een natuursteenmassage of een kaarsmassage want die lijken me ook nog heerlijk! Maar nu eerst weer hard aan het werk.

Wat vind jij van sauna’s en kuuroorden? Ga jij er graag heen?

Rondreis door West Amerika

Rondreis door West Amerika

Mark en ik hebben samen een prachtige rondreis gemaakt door het westen van Amerika. We hebben in drie weken tijd prachtige natuurparken gezien en zijn natuurlijk naar Las Vegas en San Francisco geweest.

Als je op zoek bent naar een leuke route voor een rondreis door de Verenigde Staten dan delen we graag onze roadtrip met je!

Wij hebben het natuurlijk weer rennend gedaan, vertrokken elke dag voor zeven uur en kwamen pas ’s avonds laat in een motel aan, dus als je het iets rustiger aan wilt doen kun je beter vier weken in plaats van drie weken uit trekken voor deze reis.

Onze reis is gebaseerd op super goedkoop overnachten. Dat houdt in dat we soms een paar honderd kilometer doorreden omdat overnachten in- of dichtbij de nationale parken erg prijzig is. De volgende dag scheelde ons dat weer want die goedkope motels lagen op de doorgaande route naar onze volgende bestemming.

Dag 1: Amsterdam – Oakland (Californië)


Vliegen van Amsterdam naar Oakland of San Francisco. Wij konden een goedkope reis boeken via Arke en vlogen daarmee naar Oakland, wat vlakbij San Francisco ligt. Je kunt er dus ook voor kiezen om daarnaartoe te vliegen.

Overnacht ergens in de buurt van het vliegveld. Oakland is een super ongezellige stad en staat op plaats drie van de meest gevaarlijke en criminele steden van Amerika. Dat wisten wij niet en we gingen vrolijk boodschappen doen en uit eten in “Da Hood” waar we ons lichtelijk ongemakkelijk voelden ;) Kijk hier een beetje uit!

Dag 2: Oakland – Yosemite National Park – overnachten in Kingsburg (481 km)

Watervallen en prachtige uitzichten in Yosemite National Park
Watervallen en prachtige uitzichten in Yosemite National Park

Vertrek vandaag vroeg (raad ik je sowieso voor de komende drie weken aan) want er staat een prachtige dag op je te wachten! Je rijdt in ongeveer 3,5 uur van Oakland naar Yosemite National Park.

Hoe dichter je bij Yosemite National Park komt, hoe mooier de route wordt. Je rijdt door de bossen, door de bergen, via allemaal haarspeldbochten naar de ingang van het park.

Een "America the Beautiful" pas waarmee je naar alle nationale parken kunt
Een “America the Beautiful” pas waarmee je naar alle nationale parken kunt

Koop hier een America the Beautiful pas waarmee je een jaar lang alle nationale parken kunt bezoeken. Deze kaart kost je 80 dollar en kan uit wanneer je van plan bent vijf  (of meer) nationale parken gaat bezoeken.  De kaart gaat per auto met maximaal vijf personen, dus je hoeft niet per persoon een America the Beautiful pas aan te schaffen

Je hebt de hele dag de tijd om het prachtige Yosemite te bekijken met de indrukwekkende watervallen en prachtige natuur.

Aan het einde van de dag rij je naar Kingsburg om te overnachten.

Dag 3: Kingsburg – Sequoia National Park – overnachten in Bakersfield (250 km)

De grootste boom ter wereld: "General Sherman tree"
De grootste boom ter wereld: “General Sherman tree”

In ongeveer een uur rij je naar het prachtige Sequoia National Park. Dit park staat bekend om de gigantische Sequoia bomen die hier in overvloed groeien. Deze bomen groeiden vroeger over de hele wereld maar komen nu alleen nog voor aan de westkust van Amerika.


In Sequoia National Park vind je de grootste boom ter wereld: de General Sherman Tree. Als je door het park rijdt moet je goed op de weg letten en je niet laten afleiden door het prachtige uitzicht dat je op heel veel plekken hebt!

Aan het einde van de dag rij je naar Bakersfield dat ook wel de “Armpit”  (oksel) van Amerika wordt genoemd. Een inspirerende plek om te overnachten! ;)

Dag 4: Bakersfield – Death Valley National Park – overnachten in Beatty (nevada) (460 km)

Enorme hitte in Death Valley
Enorme hitte in Death Valley

Vanuit Bakersfield rij je via een super bijzondere en enorm deprimerende weg naar Death Valley National Park. Zorg dat je de auto helemaal hebt volgetankt want in de vele verlaten dorpjes waar je doorheen rijdt zijn de benzinestations al lang geleden gesloten.

Het landschap van Death Valley is erg indrukwekkend: de rotsen hebben prachtige kleuren wit, geel, roze en rood. De temperatuur kan hier in de zomer hoog oplopen dus zorg dat je voldoende water bij je hebt. Als je buiten bent merk je niet dat je zweet omdat het direct verdampt.

Je hebt de hele dag om Death Valley te bekijken. Aan het einde van de dag rij je naar Beatty in Nevada. In dit dorpje waar meer mensen in Trailers dan in huizen wonen kun je heerlijke Chili eten bij Happy Burro Chili & Beer aan de hoofdstraat. Ga ook zeker naar het spookstadje Rhyolite, dat op een paar kilometer afstand van Beatty ligt. Wandel hier niet buiten de paden vanwege de vele ratelslangen die hier leven.

Een spookstad vlakbij Beatty
Een spookstad vlakbij Beatty

Dag 5: Beatty – Las Vegas (195 km)

In Las Vegas hebben ze gewoon Venetië nagemaakt in een hotel
In Las Vegas hebben ze gewoon Venetië nagemaakt in een hotel

Op naar het grootste gokparadijs van Amerika! Je hebt de hele dag in deze stad. Begin met een tocht over de Strip en je mond valt open van alle kitsch! Bezoek ook eens The Venetian, waar je je binnenin het hotel in Venetië kunt wanen.

Uiteraard ga je gokken, maar je kunt natuurlijk ook een  megaburger eten bij Heart Attack Grill (“Fighting Anorexia since 2005”), je vermaken met een stripper, naar een concert van Celine Dion of trouwen in een van de vele trouwkapellen die Las Vegas rijk is. Er is in ieder geval genoeg te doen!  Ga ruig op stap en slaap in een van de bijzondere hotels aan de strip. Las Vegas is een erg goedkope stad om in te overnachten.

We bezochten de winkel van "Pawn Stars"
We bezochten de winkel van “Pawn Stars”

Dag 6: Las Vegas – Zion National Park – Bryce Canyon National Park – Cedar City (Utah) (510 km)

Wandelen door de kloof van Zion
Wandelen door de kloof van Zion

Vroeg vertrek uit Las Vegas. Je rijdt naar het prachtige Utah. Ik vond dit de mooiste staat waar we zijn geweest. Daar kun je je vast wat bij voorstellen als je de route van vandaag rijdt!

Je eerste stop is Zion National Park. Het meest bijzondere gedeelte van dit park bestaat uit een lange kloof ( Zion canyon) van maar liefst 24 kilometer lang. Door de canyon loopt een weg waar je in de zomer met een shuttlebus doorheen kunt. Vraag om een wandelkaart en maak een prachtige wandeling door de mooie natuur van Zion National Park. Er zijn wandelingen variërend van heel makkelijk tot erg zwaar, dus er zit zeker iets tussen dat bij jouw wensen en conditie past!

Prachtige rotsformaties in Bryce Canyon National Park
Prachtige rotsformaties in Bryce Canyon National Park

Rij door naar Bryce Canyon National Park. Relatief dichtbij Zion National Park maar qua natuur een wereld van verschil. Bryce Canyon is heel open en weids. In Bryce Canyon valt je bek open van de prachtige vergezichten over heel zuid Utah en je hebt hier de kans om prairiehondjes te zien (en aan de waarschuwings-verkeersborden te zien ook om ze te overrijden, dus pas op).

Van Bryce Canyon rij je naar Cedar City via Dixie National Forest. Een prachtige route. Je overnacht in Cedar City.

Dag 7: Cedar City – Salt Lake City – Evanston (Wyoming) (539 km)

Vroeg in de ochtend rijd je naar Salt Lake City. Dit is de zetel van het Mormoonse geloof en in de stad staan er een hoop gebouwen die toebehoren aan de kerk van Jezus Christus van de heiligen der laatste dagen. Bekijk de stad en rij daarna door naar Evanston in Wyoming waar je overnacht.

Dag 8: Evanston – Grand Teton National Park – Yellowstone National Park – Greybull (885 km)

Een van de vele geisers in Yellowstone National Park
Een van de vele geisers in Yellowstone National Park

De oorspronkelijke reden waarom we zo’n gigantische rondreis in een vrij korte tijd hebben gemaakt is omdat ik perse naar Yellowstone National Park wilde. Dit stond al jaren ergens bovenaan mijn lijstje en is absoluut een must-see als je de kans hebt.

Vertrek zo vroeg mogelijk. Wij stonden zelf om vijf uur ’s ochtends op.  Je rijdt een geweldige route naar het Grand Teton National Park. Dit is een wat minder bekend park en ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord voor ik er doorheen reed. Toch is het erg indrukwekkend. Het nationaal park is vernoemd naar de grootste berg in het park, de Grand Teton van maar liefst 4199 meter.

Uitzicht over Grand Teton National Park
Uitzicht over Grand Teton National Park

Via het Grand Teton National Park rij je door naar het Yellowstone National Park. Dit was voor mij het absolute hoogtepunt van de hele reis: het park barst van de thermische activiteit. Mis zeker de uitbarsting van de Old Faithful geiser niet, die ongeveer elke negentig minuten spuit. Daarnaast is de Grand Prismatic Spring prachtig en iets dat je niet wilt missen!

Grand Prismatic Spring is een hele grote hete bron die opvalt door de talloze kleuren die je erin kunt zien. De kleuren komen van bacteriën die op verschillende plekken in de bron leven. Het hete gedeelte is helder blauw en naarmate de bron minder warm wordt, kleurt hij oranje en bruin.

Erg bizonder
Erg bizonder

In Yellowstone leven een aantal bijzondere dieren zoals bizons (heel bizonder ;)), beren en wolven. De kans dat je een wolf ziet is minimaal omdat de beesten erg schuw zijn, maar wij reden er bijna eentje aan! Gaaf!

Als je niets van Yellowstone wilt missen kun je de Grand Loop door het park rijden. Dit is een rondje van maar liefst 230 kilometer en zie je alles. Onderweg zijn er wel 100 mooie plekken om te stoppen.

Aan het einde van de dag rij je door naar Greybull in Wyoming waar je kunt overnachten in een historisch hotel.

Dag 9: Greybull – Cheyenne – Fort Collins (Colorado) (678 km)

Het gezellige stadje Fort Collins
Het gezellige stadje Fort Collins

Vanuit je hotel in Greybull rij je naar de hoofdstad van Wyoming: Cheyenne. Cheyenne werd gesticht in 1867 als onderkomen voor de arbeiders van de Union Pacific Railroad. Een super leuke serie die over de bouw van deze spoorlijn gaat is Hell on Wheels, als je geïnteresseerd bent in het Oude Amerika en het ruige westen dan is dit zeker een serie om te kijken.

Rij van Cheyenne door naar Fort Collins in Colorado, een super leuk en gezellig stadje om even doorheen te wandelen en wat te eten. Overnachten in Fort Collins.

Dag 10: Fort Collins – Rocky Mountain National Park – Grand Junction (556 km)

Het bovenste meer in het Rocky Mountain National Park
Het bovenste meer in het Rocky Mountain National Park

Vanuit Fort Collins rij je naar het Rocky Mountain National Park. Dit nationale park staat bekend om (natuurlijk) de hoge bergen. Je kunt er prachtig wandelen en onderweg zul je heel wat Glaciale meren tegenkomen. Hou er rekening mee dat je erg hoog in de bergen bent en dat hier tot laat in het jaar sneeuw ligt.

Ik had er zelf nooit bij nagedacht dat er in juni nog sneeuw zou kunnen liggen en liep in mijn sandaaltjes en korte jurkje over meters sneeuw. Dat was leuk tot ik er in wegzakte en vast zat en losgetrokken moest worden omdat ik er zelf niet meer uit kon komen. Koud!! Trek dus in ieder geval een lange broek en wandelschoenen aan.

Nog veel sneeuw in juni
Nog veel sneeuw in juni

Het Rocky Mountain National Park vonden wij een van de mooiste parken waar we zijn geweest en is absoluut een must-see.

Rij door naar Grand Junction om hier te overnachten.

Dag 11: Grand Junction – Arches National Park – Dead Horse Point – Canyonlands National Park – Blanding (Utah) (402 kilometer)

Mooie bogen in Arches National Park
Mooie bogen in Arches National Park

Je eerste stop van daar is Arches National Park dat bekend staat om de zandstenen bogen. Het park bevat meer dan 2000 van deze zandstenen bogen en daarvan is Delicate Arch, als symbool van de staat Utah, het bekendste.

Van Arches National Park rij je naar Dead Horse Point. Dit staatspark staat bekend om het prachtige uitzicht over de Canyons en de Colorado River 600 meter lager. Het park heet Dead Horse Point omdat het vroeger werd gebruikt als plaats om wilde paarden te vangen. De paarden werden door de cowboys naar het kleine schiereiland boven de Colorado Rivier gedreven en vervolgens afgesloten met hekken. De Cowboys kozen het paard dat ze wilden temmen en lieten de rest vrij.

Uitkijkend over "Dead horse point"
Uitkijkend over “Dead horse point”

De legende gaat dat, ergens rond 1900, er weer wilde paarden naar Dead Horse Point werden gedreven. Om onduidelijke redenen werden de paarden die niet werden gekozen door de cowboys, niet vrijgelaten zoals gewoonlijk, maar bleven gevangen op het schiereiland. Ze stierven van de dorst terwijl ze het water van de Colorado River een paar honderd meter onder zich zagen stromen.

Enorme vergezichten in Canyonlands
Enorme vergezichten in Canyonlands

Van Dead Horse Point rij je naar Canyonlands National Park. Een enorm uitgestrekt gebied dat zich kenmerkt door prachtige canyons en de indrukwekkende Colorado River. Het is hier een stuk rustiger dan bij de Grand Canyon, maar minstens zo mooi. Echt een aanrader!

Rij door naar Blanding om te overnachten.

Dag 12: Blanding – Monument Valley – Gran Canyon National Park – Flagstaff (Arizona) (521km)

Bekend van tv en boeken: Monument Valley
Bekend van tv en boeken: Monument Valley

Vandaag ga je naar twee van de bekendste bezienswaardigheden van het westen van de Verenigde Staten: Monument Valley en de Grand Canyon.

Je begint in Monument Valley, vooral bekend van een heleboel cowboy films. Dit kale en lege landschap is een indianenreservaat. Je ziet hier met eigen ogen hoe de meest onherbergzame stukjes land zijn ingericht als reservaat voor de indianen.

Nog zo'n bekende bezienswaardigheid, de Grand Canyon
Nog zo’n bekende bezienswaardigheid, de Grand Canyon

Van Monument Valley rij je door naar de Grand Canyon. Een enorme toeristische trekpleister en je ziet hier mensen in alle soorten en maten: van ontzettend dik tot erg dun, van moslims tot Amish, blank en zwart en alles ertussenin.

Het uitzicht over de Colorado rivier is fenomenaal. Je kunt er ook voor kiezen om de Canyon af te dalen naar de rivier, maar zorg er dan voor dat je voldoende eten en drinken bij je hebt. Het kan hier erg warm worden en er zijn hier meerdere mensen omgekomen door de hitte en te weinig water.

Je overnacht in Flagstaff.

Dag 13: Flagstaff – Montezuma Castle – Payson (185 kilometer)

Uitgehakte woningen in  Montezuma Castle
Uitgehakte woningen in Montezuma Castle

Vandaag een rustige dag zodat je een beetje kunt bijkomen van al het moois dat je gezien hebt!

Je begint met een rit van Flagstaff (waar je hoop ik heerlijk geslapen hebt) naar Montezuma Castle National Monument. Onderweg zijn er miljoenen cactussen! Sommige van die cactussen zijn wel vier meter hoog!

Montezuma Castle is een verzameling van klifwoningen gebouwd in een hoge  kalkstenen rots. Het geheel werd gebouwd in de periode 1100 tot 1425 na Christus en diende als een soort appartementencomplex.

Bezoekers konden tot in de jaren vijftig in Montezuma Castle komen door een heleboel ladders te beklimmen die de verschillende niveaus met elkaar verbonden, maar door de vele toeristen brokkelde het complex af. Tegenwoordig kun je Montezuma Castle National Monument alleen vanaf de grond bezichtigen.

Rij door naar Payson, boek een motel met een zwembad en ga de rest van de dag lekker badderen en relaxen.  Je kunt er ook voor kiezen om door te rijden naar Phoenix en deze stad te bekijken.

Dag 14: Payson – San Diego (Californië) (710 kilometer)

Koop thee in een nagemaakte oude theewinkel
Koop thee in een nagemaakte oude theewinkel

Vertrek vroeg en rij van Payson naar San Diego. Onderweg kom je heel dicht langs de Mexicaanse grens. Op veel plaatsen staat politie en de kans is groot dat je wordt aangehouden om je paspoort te controleren.

De omgeving is niet erg inspirerend: het is er heet, droog en op veel plaatsen staan bakken met water om de auto te koelen. Toen wij hier waren, woedden er flinke bosbranden.

Probeer op tijd in San Diego te zijn zodat je hier de oude stad (Old Town San Diego) kunt bekijken. Je waant je hier 200 jaar terug in de tijd met onder andere een oude gevangenis, school, bank en leuke winkeltjes. Ga hier ook zeker een hapje eten, wij vonden het erg lekker!

Daarna kun je naar Gaslamp Quarter, een ander oud district van San Diego met leuke winkels en gezellige restaurants.

Dag 15: San Diego – Seaworld – Anaheim (153 kilometer)

Spectaculaire shows bekijken in Sea World
Spectaculaire shows bekijken in Sea World

Vandaag naar Sea World! Whaaaaaaa! Als je dit net zo gaaf vind als ik, zorg dan dat je voor de deur staat zodra het park opent. De rijen kunnen snel oplopen en je wilt alles zien toch? Ga als eerste naar de Orka show, de mooiste show van Seaworld. Er wordt geopend met een gigantisch applaus voor de aanwezige militairen en veteranen die gaan staan. Erg Amerikaans maar toch erg indrukwekkend.

Een verrassend vermakelijke dierenshow "Pet's rule"
Een verrassend vermakelijke dierenshow “Pet’s rule”

Probeer alle shows bij te wonen want ze zijn allemaal super leuk! Vooral de “Pet’s Rule”  show vonden we erg verrassend! Een heleboel niet-zo-exotische dieren, voor een groot deel uit het asiel, doen bijzondere kunstjes met hun trainers. Verder zijn er shows met dolfijnen, met acrobaten, met zeeleeuwen, otters en nog veel meer.

Als je niet nat wilt worden, ga dan niet in de Soakzone zitten, ook al zit dit zo mooi vooraan. Je zult helemaal drijfnat worden omdat de Orka’s en dolfijnen speciaal met hun vinnen water het publiek in gaan spetteren. Laat elke associatie met het dolfinarium los. Dat had mij een hele dag stinken naar vis bespaard.

’s Avonds rij je naar Anaheim!

Dag 16: Anaheim – Disneyland

De grote parade in Disneyland
De grote parade in Disneyland

Vandaag ga je naar Disneyland Resort! Het allereerste Disneyland park ter wereld en nog gebouwd onder de supervisie van Walt Disney himself!

Het park opent om 08.00 uur. Als je er zo vroeg bent kun je dichtbij parkeren (heb je nodig als je ’s avonds om 00.00 uur terug naar de auto strompelt) en staan er nergens wachtrijen. Ren direct door naar de grote attracties en het eerste uur kan je overal zonder te wachten in. Laat je niet afleiden door de geweldige kleinere attracties die je onderweg van je doel af houden. Ga naar de grote achtbanen en attracties!

Vervolgens kan je het hele dag het park doorrennen en overal meerdere keren in. Het park is helemaal geweldig en er is zoveel te zien en te doen (en nog een keer te doen) dat de dag snel voorbij is. Ga zeker naar de grote parade en blijf tot sluitingstijd om de super professionele vuurwerkshow te zien.

Overnachten in Anaheim.

Dag 17: Anaheim – Los Angeles – Ventura (155 kilometer)

We zijn in Hollywood!
We zijn in Hollywood!

Vandaag kun je Los Angeles en Hollywood bekijken! Natuurlijk wil je het Hollywood bord zien. Dichtbij het bord komen is verboden en afgezet met hekken. Het mooiste uitzicht op het Hollywood Sign heb je vanaf  het Griffith Observatory. Vanaf daar heb je ook een geweldig uitzicht over heel Los Angeles.

Breng de hele dag door in Los Angeles en rij aan het einde van de dag door naar Ventura. Hier kun je genieten van de zonsondergang op het strand.

Dag 18: Ventura – Hearst Castle – San Simeon (274 km)

Een mistig Hearst Castle
Een mistig Hearst Castle

Een prachtige route langs de kust rij je in een paar uurtjes naar San Simeon en Hearst Castle. Dit indrukwekkende kasteel is gebouwd boven op een heuvel dat vaak boven de laaghangende mist aan de kust uitkomt. Helaas waren wij er op een van de mistigste dagen in jaren waardoor wij helemaal niets konden zien.

Een authentiek gedekte tafel
Een authentiek gedekte tafel

Hearst Castle is het landhuis van William Randolph Hearst, een krantenmagnaat, en werd gebouwd door hem en Architect Julia Morgen in de periode 1919 tot 1947. Tegenwoordig is een groot gedeelte van de kamers open voor het publiek.

Bij het bezoekerscentrum kun je een kaartje kopen voor een tour naar keuze. Er is geen tour waarbij je alles ziet: je moet helaas apart betalen voor de “Grand Rooms”, de keukens  of de kamers boven. Dat maakt Hearst Castle, gezien de duur van de tour en wat je te zien krijgt, een relatief prijzige attractie.

Zeeolifanten houden elkaar warm
Zeeolifanten houden elkaar warm

Na Hearst Castle kun je naar een kolonie zeeolifanten op ongeveer acht kilometer afstand van het kasteel, bij de Piedras Blancas vuurtoren. De beesten liggen lekker op het strand of stoeien in de zee. Als ze vervellen gooien ze zand over zichzelf heen om het oude vel weg te schuren. De beesten stinken enorm: je ruikt ze al nog voor je ze ziet!

Overnachten in San Simeon.

Dag 19: San Simeon – Big Sur – San Francisco (360 kilometer)

Vandaag ga je een van de mooiste routes ter wereld rijden: een prachtige kustroute naar San Francisco. De tocht is maar 360 kilometer, maar als je in een keer door zou rijden zou je al ruim vijf uur onderweg zijn.

Uiteraard ga je onderweg heel veel stoppen als je het prachtige uitzicht ziet en de mooie staatsparken. Er zijn hier watervallen, oude bruggen, wilde bloemen, dieren, eeuwenoude bomen en nog veel meer. De bergen van de Santa Lucia Range rijzen steil op uit de zee en zorgen voor prachtige vergezichten.

’s Avonds laat kom je aan in San Francisco.

Dag 20: San Francisco

Het icoon van San Francisco, de Golden Gate brug
Het icoon van San Francisco, de Golden Gate brug

San Francisco is een ontzettend leuke stad. De bekendste bezienswaardigheid is natuurlijk Alcatraz. Zorg dat je thuis al je kaartje voor je bezoek aan Alcatraz vandaag gekocht hebt, want de tochten zijn vaak al weken van te voren uitverkocht. Hier kwamen wij helaas veels te laat achter en daarom konden wij niet naar Alcatraz.

Kabeltram in San Francisco
Kabeltram in San Francisco

Koop een San Francisco City Pass waarmee je toegang hebt tot een aantal gave bezienswaardigheden en het openbaar vervoer, waaronder de oude kabeltrams. Er is super veel te zien dus plan je bezoek goed: je hebt maar twee dagen.

Bekijk de bezienswaardigheden in San Francisco die dichtbij elkaar liggen en doe morgen de rest.

Dag 21: San Francisco

Een tropisch regenwoud binnenin "California Academy of Sciences"
Een tropisch regenwoud binnenin “California Academy of Sciences”

Een aantal van de bezienswaardigheden die je zeker niet mag missen in San Francisco zijn de bekende homowijk Castro, Little China waar je heerlijke pekingeend kunt eten, uiteraard de Golden Gate Bridge en Pier 39 waar een grote kolonie zeeleeuwen ligt te zonnen.

Een wat minder bekende bezienswaardigheid in San Francisco, maar wat wij helemaal geweldig vonden, was de California Academy of Sciences. Een gigantisch museum helemaal gewijd aan de natuur en aan wetenschap. Er is zelfs een tropisch regenwoud binnen waar een pad langs loopt van de toppen van de bomen helemaal tot onder de wortels. Super gaaf! En er leeft hier een albino alligator. Prachtig beest!

Na twee dagen San Francisco is er nog zoveel te zien en te doen dat je zeker nog een keer terug wilt.

Dag 22 en 23: Oakland – Amsterdam

Vanaf het vliegveld in Oakland (of San Francisco) vlieg je weer terug naar Amsterdam waar je de volgende dag aankomt.

50 minder leuke reismomenten

Mandy moest soms de auto uit de sneeuw duwen

Na onze lijst met 100 geweldige reismomenten waar we helemaal gelukkig van werden heb ik nu ook een lijst gemaakt met 50 minder leuke reismomenten. Reizen is geweldig maar soms gaat er van alles mis en maak je wat minder leuke dingen mee.

  1. Mark die denkt dat hij geen camper maar een vrachtwagen onder de kont heeft, waardoor we 40 kilometer moeten omrijden om goedkoop te kunnen tanken in Luxemburg.
  2. Hoofdstad Luxemburg van Luxemburg niet kunnen vinden vanwege allemaal omleidingen die naar elkaar wijzen, waardoor je steeds op hetzelfde (verkeerde) punt uitkomt. We hebben de stad nooit gezien.
  3. Begin april op een camping slapen die toch echt voor de zomer bedoeld is in het noorden van Frankrijk met allemaal open toiletgebouwen en zonder verwarming in de camper.
  4. Gedeelde toiletten. Vooral als ze vies zijn.
  5. Mark die aan de diarree is in een veels te kleine hostel kamer. Dat was de laatste keer dat we in een hostel sliepen.
  6. Mark die een voedselvergiftiging heeft opgelopen door een hamburger van de Burger King in Madrid en vervolgens tien dagen moet overgeven en aan de diarree is.
  7. In een ontzettend smerig motel slapen in Amerika waar de lakens stinken alsof ze al maanden niet gewassen zijn.
  8. In een ontzettend smerig motel in Amerika slapen dat bevolkt wordt door drugsdealers/drugsverslaafden/prostituees.
  9. Op je kont de berg afgaan in plaats van op je ski’s.
  10. Op één ski de berg afgaan terwijl je dat niet doorhebt.
  11. Vergeten hoe je ook maar weer moest remmen met je ski’s als je één dag niet hebt geskied. En dan niet kunnen stoppen.
  12. Een maand lang stromende regen en storm op de Canarische Eilanden, terwijl je eigenlijk alleen zomerjurkjes hebt meegenomen.
  13. Terugkomen van een lange dag sightseeing en dan je auto nergens meer kunnen vinden omdat hij is weggesleept door de politie.
  14. Er vervolgens achter komen hoe corrupt de politie is.
  15. Er op het vliegveld achter komen dat Mark per ongeluk zijn roepnaam in plaats van zijn officiële naam (Maarten) heeft ingevuld op de vliegtickets en dan schandalig dure nieuwe tickets moeten kopen.
  16. Bijna je vlucht missen omdat die ineens is vervroegd en je keihard over de Turkse snelweg moet scheuren om op tijd te komen. En dan de auto met een noodgang voor de deur laten parkeren waardoor er allemaal mannen met grote geweren komen aangerend omdat ze denken dat je een aanslag komt plegen. Gelukkig was de vlucht vertraagd waardoor we hem precies hebben gehaald.
  17. Een verkeerde afslag nemen naar de opgravingen van Pergamon en over een militaire basis rijden. Dan denken dat je goed zit omdat in de reisgids stond dat je langs een militair terrein zou rijden en dat het daar verboden is om foto’s te maken. Vervolgens langs wegafzettingen rijden omdat je denkt dat je er wel omheen kunt en dat er zelfs geen lichtje gaat branden als er allemaal mannen met geweren staan. Gewoon net zo lang doorrijden tot je door al het prikkeldraad op de weg niet verder komt en dan worden aangehouden door een groep militairen met machinegeweren die er snel achteraan zijn gekomen. Toen ze hoorden in ons beste Turks waar we naar op zoek waren werd de enige jongen op de basis, die Engels sprak, direct gehaald en die legde ons uitgebreid uit waar we langs moesten. Dat was wel lief.
  18. Langs de kant stoppen in Macedonië omdat je zo’n mooi uitzicht hebt en er dan achter komen dat je in een gat bent gereden op een groot rotsblok dat verscholen zat achter het gras. De auto zat muurvast en we kwamen er echt niet meer uit. We waren in de middle of nowhere en waren bang daar de rest van de dag te moeten blijven staan (geen telefoonontvangst). Uiteindelijk werden we gered!
  19. De huurauto die niet meer start en je vervolgens vier uur moet wachten op hulp.
  20. Rijden in een enorme sneeuwstorm en dat het motorlampje van de huurauto die we net hadden opgehaald begint te branden. En de mededeling (als je na een half uur eindelijk de road assistance van Sixt kunt bereiken) dat ze ons laten wegslepen maar dat we de rest van de nacht niet meer wegkomen.
  21. Mark die zijn astmamedicijnen is vergeten als hij een astma aanval heeft bovenop de berg en dat de medicijnen in de auto onderaan de berg liggen.
  22. Mensen die je proberen te besodemieteren.
  23. Een taxichauffeur in Turkije die een uur verkeert rijdt en jou daarvoor laat betalen.
  24. Middenin de jungle van Mexico rijden terwijl het donker wordt en het olielampje dat ineens begint te branden.
  25. Een worst bestellen in Parijs en dan een samengeperste darm met dubieuze inhoud op je bord krijgen.
  26. Heimwee met kerst als je het liedje “driving home for christmas” hoort op de radio.
  27. Vallen in de sneeuw en dan je broek vol hebben met sneeuw dat je er niet uitkrijgt en dan de rest van de dag het gevoel hebben alsof je in je broek hebt geplast.
  28. Vliegen in een storm. Toen we van Salzburg naar Eelde/Groningen vlogen stormde het zowel in Nederland als in Oostenrijk. Het opstijgen leek meer op stuntvliegen met het vliegtuig en met vleugels die alle kanten op gingen. Ik was echt doodsbang.
  29. Niet meer een tempel af durven. We konden een duizend jaar oude Mayatempel beklimmen in Mexico. Ik klom zo snel mogelijk naar boven zodat ik niet naar beneden zou kijken, maar eenmaal boven durfde ik absoluut niet meer naar beneden. Je kon je nergens vastpakken en de treden waren na 1000 jaar niet meer van de beste kwaliteit.
  30. Geweigerd worden aan de grens van Griekenland en Macedonië omdat het autoverhuurbedrijf is vergeten de juiste papieren in de auto te leggen en dan vervolgens drie dagen moeten wachten omdat die papieren van Athene naar Thessaloniki moeten worden gebracht.
  31. De grens met Albanië niet kunnen vinden terwijl er overal auto’s met Albanees kentekenplaat rijden, Google Maps je over één of ander smokkelpaadje wil sturen waar je met de auto nooit langs kunt en de enige bordjes die je ziet je waarschuwen voor beren.
  32. In het donker rijden met een brandend benzinelampje en nergens een tankstation kunnen vinden.
  33. Een wurgslang om je nek hebben.
  34. Die wurgslang die dan bedenkt om je te gaan wurgen. Ik leef nog steeds dus hij werd er net op tijd afgehaald. ;-)
  35. Slecht internet terwijl je moet werken.
  36. Om 04.00 uur opstaan, een paar uur wachten en de ballonvaart die dan alsnog wordt afgeblazen omdat de wind te hard is.
  37. Tot twee keer toe 1,5 uur heen en 1,5 uur terug naar de Teide (een oude vulkaan en de hoogste berg van Spanje) rijden en er dan achter komen dat de kabelbaan naar de top gesloten is.
  38. Koud water uit de douche.
  39. Je familie en vrienden enorm missen.
  40. Mensen die hun stoel achterover doen in krappe vliegtuigen en dan helemaal niet meer kunnen bewegen.
  41. Gillende onopgevoede kinderen.
  42. Mark die niet onbeleefd wil zijn tegen een Turkse man bij de opgravingen van Perge en gauw zijn muntjes bekijkt. Daarna moest hij tien euro betalen. Hij heeft hem uiteindelijk een euro gegeven en denkt voortaan twee keer na voor hij ergens naar kijkt.
  43. Mensen in Turkije die midden op de weg gaan staan en doen alsof ze auto pech hebben. Als je stopt omdat het toch zielig is (er was verder niets in de buurt, pas kilometers verderop) en je wilt helpen blijkt dat ze je een rafting tocht willen verkopen die je twintig kilometer verderop kunt doen (en waar dit de enige weg naartoe was).
  44. Je zakelijke pas die aangeeft dat er te weinig saldo opstaat bij het betalen (terwijl je zeker weet je genoeg hebt) en dat dan blijkt dat er iets mis is gegaan bij het activeren van je pinpas. Activeren kan alleen bij een kantoor in Nederland. Het duurde even maar gelukkig is het uiteindelijk allemaal geregeld!
  45. Ruim 300 kilometer naar het vliegveld moeten rijden en denken dat je op tijd bent vertrokken, maar er dan achter komen dat er een uur tijdsverschil tussen Macedonië en Griekenland zit, je daardoor keihard moet doorrijden en dat je dan ook nog verkeerd rijdt! Ik zat zwaar in de stress maar uiteindelijk hebben we het allemaal nét gered.
  46. Je reis die altijd veel te snel voorbij gaat. Op reis gaat de tijd minstens twee keer zo snel als thuis.
  47. Een berg op wandelen in het donker. We dachten dat het wel verlicht zou zijn en hadden de afstand een beetje onderschat. Iedereen had een zaklamp bij zich behalve wij. Wij hadden alleen Mark’s kapotte mobiel die binnen twintig minuten leeg was, dus we moesten echt de berg oprennen voor het lichtje van de telefoon weg zou zijn.
  48. Zeeziekte! En dan de hele boottocht boven de wc moeten hangen.
  49. Naar huis moeten. Ik word er altijd verdrietig van als een reis weer is omgevlogen en we naar huis moeten. Ondanks dat ik altijd super blij ben om iedereen weer te zien, zouden we het liefste fulltime op reis willen zijn!

En soms denk je gewoon zelf niet zo goed na ;-)

Wat was jouw meest vervelende reismoment?